Aktywności poniedziałek 11.05

Krąg tematyczny: Kiedy będę duży...
11.05. - 15.05.2020r

Prosimy Rodziców o wydrukowanie poniższej tabeli i systematyczne zaznaczanie razem z dzieckiem wykonanych zadań.Wypełnioną tabelę należy zachować wraz z pracami dzieci. 


link do pobrania:

https://drive.google.com/file/d/1Jag1TA9VcWdK_mNITDWBlctj1MZ_m_8h/view?usp=sharing


Temat:
 „A ja rosnę i rosnę"

Cele:

$1·         Dziecko potrafi działać wg instrukcji

$1·         Dziecko skupia uwagę podczas słuchania opowiadania

$1·         Dziecko wzbogaca słownictwo

1. Kto potrafi tak jak ja?– zabawa naśladowcza.


Rodzic zaprasza dziecko na dywan, a następnie prezentuje wybrany ruch lub ćwiczenie, które należy powtórzyć.

Rodzic każdy ruch poprzedza zdaniem:

Kto potrafi tak jak ja: tupnąć jedną nogą, tupnąć drugą

nogą, podskakiwać jak piłeczka, skakać jak pajacyk, stanąć w dużym rozkroku, stać na jednej nodze, uderzać dłońmi o kolana, dotknąć palców u stóp, wspiąć się na palcach?.


2. I ja też urosnę
 – uważne wysłuchanie opowiadania, rozmowa kierowana na temat jego treści.


Rodzic czyta opowiadanie:


I ja też urosnę!

W nocy padał deszcz.

– Spójrz, Uszatku – powiedziała Zosia – jak wszystko wyrosło po deszczu. Rzodkiewka na grządce, trawy i chwasty…

Uszatek przyglądał się trawkom, dziwił się i kręcił głową.

A potem fikał na trawie koziołki. Nie zauważył, jak nadpłynęła chmura i zakryła słońce. Dopiero gdy lunął

rzęsisty deszcz, Uszatek zerwał się na równe nogi i chciał biec do domu.

Ale pomyślał: „Pada deszcz, znów wszystko będzie rosnąć. To i ja urosnę po deszczu. Postoję na dworze. Chciałbym

być taki jak Duży Niedźwiedź z lasu…”

Stanął niedźwiadek na środku trawnika.

– Rech, rech, rech – usłyszał koło siebie.

„To zielona żabka – pomyślał. – Ona chce też urosnąć…”.

Majowy deszcz trwał krótko. Błysnęło słońce, zaświergotały ptaki, zalśniły na liściach srebrne kropelki.

Miś stanął na czubkach łapek i zawołał:

– Zosiu, Zosiu, ja urosłem!

– Rech, rech, rech! – zaśmiała się żabka. – Jaki ty jesteś śmieszny, Misiu ! Wcale nie urosłeś, za to strasznie zmokłeś…

Czesław Janczarski


Źródło: Cz. Janczarski, „I ja też urosnę!”[w:] Cz. Janczarski, „Miś Uszatek”, Nasza Księgarnia, Warszawa 2006, s. 23


Po przeczytaniu tekstu Rodzic prowadzi rozmowę o treści utworu, zadając pytania :

– Dlaczego rzodkiewka, trawa i chwasty urosły na grządce?

– Co zrobił Uszatek, kiedy zaczął padać deszcz?

– Czy Uszatek urósł na deszczu?

– Co rośnie dzięki deszczowi?


3. A ja rosnę i rosnę – zabawa naśladowcza.


Rodzic ustala z dziećmi, że na każde hasło będą poruszały się w inny sposób:

Niemowlę! – dzieci raczkują,

Przedszkolak! – dzieci maszerują z podskokami,

Uczeń! – dzieci maszerują, naśladując dźwiganie plecaka.

Zabawę powtarzamy, zmieniając kolejność haseł.

4. Duża Anna, mała Ania – zabawa językowa.


Rodzic podaje przykład zdrobnienia swojego imienia – np.: mała Madzia, duża Magdalena. Następnie podaje zdrobnienia imion, a dzieci – formy podstawowe, potem na odwrót.

Rodzic wybiera imiona znajomych dzieci.

Aktywności piątek 08.05

Temat: Czym badam świat?

Cele:

$1-        Dziecko ćwiczy zgodnie w parze

$1-        Dziecko odgaduje proste zagadki słowne

$1-        Dziecko potrafi wymienić 5 zmysłów

$1-        Dziecko słucha krótkich utworów literackich

$1-        Dziecko rozróżnia i nazywa emocje i uczucia

Przebieg:

1. Kto potrafi tak jak ja?


Rodzic staje naprzeciwko dziecka i pyta „Czy potrafisz tak jak ja….”, a następnie opisuje wybrany ruch lub ćwiczenie, które musi wykonać i dziecko i rodzic. Ważne, aby podczas tego zadania dzieci były skupione na pracy ręki, odczuwaniu dotykiem, aby ruch był dokładny.


Przykładowe pytania:
    Kto potrafi tak jak ja:
    Pomachać jedną ręką?
    Pomachać drugą ręką?
    Dotknąć ręką włosów na głowie?
    Zacisnąć dłonie w pięści i je rozluźnić?
    Klasnąć w dłonie?
    Zagrać na brzuchu jak na bębenku?
    Delikatnie pogłaskać się po brzuchu?
    Uderzać jednocześnie jedną i drugą ręką o kolanka?
    Złapać się za łokieć i go pocałować?

2. „Ja i ty” – zestaw zabaw w parze

Podczas ćwiczeń rodzic (albo rodzeństwo) ćwiczy razem z dzieckiem. Należy pamiętać o przerwach między ćwiczeniami oraz o ćwiczeniach oddechowych pomiędzy zadaniami.


„Przepychanki” – uczestnicy siedzą na podłodze, opierają się plecami. Na sygnał „Start” próbują się przepchnąć , przesunąć odpychając się nogami i rękoma od podłoża; zadanie powtarzamy dwa razy.


„Odklejanie” – jeden z uczestników leży na placach, starając się ściśle przylegać do podłoża, zadaniem drugiej osoby jest odklejanie najpierw rąk a następnie nóg leżącego, który z kolei stara się z całej siły uniemożliwić podniesienie konkretnej części ciała; potem następuje zmiana; powtarzamy dwa razy.


„Piłowanie drewna” – uczestnicy siadają naprzeciwko siebie w rozkroku, łapiąc się za ręce na przemian kładą się na plecach na podłodze nie puszczając swoich rąk

3. Rozwiazywanie zagadek


Rodzic odczytuje dziecku zagadki:


Mają kolor piwny,

Niebieski lub zielony.

Ciekawie spoglądają

w różne świata strony. /oczy/

Od razu rozpozna,

Czy śmierdzi, czy pachnie.

Zatyka się kiedy

Katar go dopadnie. /nos/

Jest różowy, bardzo giętki,

Powie wszystko, co chce głowa,

Lecz nie warto nim się chwalić

- dłuższy ma na pewno krowa / język/

Ludzie mają z obu stron głowy.

Z oby stron łowią dźwięki rozmowy / uszy/

Moje dwa „narzędzia”, od pasa po szyję.
z ich pomocą piszę, bawię się i myję. / ręce/

Dziecko jeszcze raz wypowiada wszystkie hasła zagadek – oczy, nos, język, uszy, ręce.

Rodzic opowiada dziecku, że są to zmysły, czyli jego narzędzia i pomoce, dzięki którym bada świat.

4. „Paluszek – okno na świat”

Środki dydaktyczne: chustka, apaszka, szalik – aby zasłonić dziecku oczy.


Rodzic tłumaczy dziecku zabawę: zawiąże mu szalik na oczkach, żeby nic nie widziało. Rodzic siądzie blisko niego, tak aby dziecko mogło dotknąć jego twarzy, może trzymać dziecko na kolanach. Zadaniem dziecka jest delikatne dotykanie twarzy rodzica, badanie jego rysów.

Miejsca, które warto, aby dziecko „odkryło” dotykiem (powoli przesuwając palcem wskazującym) na twarzy rodzica to:

Nos rodzica (od nasady aż do czubka)
Kość żuchwy (szczególnie załamanie pod uchem)
Brwi (najlepiej dwie naraz, aby pracowały dwie rączki dziecka; palec przesuwa z włosem i pod włos)
Usta (aby poczuć najlepiej ich wypukłość pomagamy dziecku przejechać palcem spod nosa w kierunku brody).


Przypominamy o nadsyłaniu zdjęć przedszkolaków na adres mailowy Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript..

Pięknego weekendu życzą pani Marta i pani Beatka :)

Aktywności czwartek 07.05

Temat: Gdy po domu się skradamy, to najwięcej odkrywamy!

Cele:

$1-        Dziecko naśladuje za pomocą dodatkowych materiałów szum wiatru

$1-        Dziecko tworzy własną muzykę

$1-        Dziecko tworzy instrumenty muzyczne z dostępnych przedmiotów

$1-        Dziecko używa zwrotów grzecznościowych

$1-        Dziecko nawiązuje więź emocjonalną z opiekunem

Przebieg:

1. „Dmucha wiatr, szumią drzewa” – zabawa słuchowo- -ruchowa


Rodzic pomaga dziecko znaleźć szeleszczące przedmioty w domu - reklamówka foliowa, worek na śmieci, stara gazeta. Zadaniem dziecka jest ugniatać i pocierać materiałem tak, aby w zależności jak powie rodzic, wydobywał się dźwięk podobny do silnego bądź lekkiego wiatru. Motywujemy dziecko, aby przy okazji ćwiczyło aparat mowy, niech wydaje dźwięki „szszszszsszzzz….”, „uuuuuuu….” przypominające wiatr.


2. Eksperymenty „co wydaje dźwięki”


Środki dydaktyczne: sześć szklanek z wodą, łyżeczka; dodatkowo sprzęty kuchenne, naczynia, sztućce etc.;


Jako wprowadzenie do eksperymentu proponujemy podczas prac porządkowych w kuchni zadać dziecku pytanie „Słyszysz? To chyba kuchenna muzyka…”. Jeśli dziecko jej początkowo nie słyszy, demonstrujemy mu pierwsze „instrumenty kuchenne”, które mamy pod ręką, np. łyżka i widelec stukają o siebie w ciekawym rytmie (można nucić przy okazji jakaś piosenkę i stukać w rytm).


Głównym zadaniem jest jednak wspólnie stworzyć wodne cymbałki. Do sześciu szklanek (uwaga – nie plastikowych kubków) wlewamy wodę na różnym poziomie, pamiętając że w jednej powinno być około ¼ szklanki wody, a w innej prawie cała szklanka wody. Rodzic prosi dziecko, aby ustawiło szklanki zaczynając od tej, gdzie wody jest najmniej, kończąc na szklance pełnej wody. Teraz wystarczy już tylko zagrać stukając z boku szklanki, a skoro jest to instrument kuchenny, gramy oczywiście łyżeczką do herbaty.


Jeśli dziecko jest zainteresowane taką formą zabawy, rodzic prosi, aby poszukało w kuchni innych instrumentów. Świetnie nadają się wszystkie drewniane łyżki, wałki, ucieraczki oraz metalowe durszlaki, sztućce, przykrywki. Można dziecku pomóc zrobić kuchenną perkusję – odwracamy kilka misek w różnych rozmiarach do góry nogami, gramy uderzając drewnianą łyżką. Zwracamy uwagę, ze dzięki temu, ze miski są w różnym rozmiarze, z każdej wydobywa się inny dźwięk.


Przy okazji zapraszamy Państwa do odwiedzania zakładki z propozycjami piosenek z rytmiki, gdzie pani Asia także gra na drewnianych łyżkach i wałkach.

3. „Podam ci….” – zabawa porządkowa


Po skończonych zabawach muzycznych w kuchni prosimy dziecko o pomoc w posprzątaniu bałaganu. Zabawa polega na tym, aby i rodzic, i dziecko stosowali słowa grzecznościowe w sposób bardzo demonstracyjny, przerysowany. Rodzic podaje po kolei sprzęty kuchenne i mówi np. „bardzo, ale to bardzo, najbardziej na świecie proszę cię, schowaj łyżki do szuflady”. Warto przy tym robić śmieszne minki, gesty, a nawet przy słowie „dziękuję” robić królewski ukłon. Gdy z kolei dziecko o coś prosi, rodzic odpowiada np. „Ależ oczywiście, proszę bardzo, spełnię twoje życzenia migusiem”.


4. „Mocno, lekko cię przytulę”


Zadaniem Rodzica jest kilka razy w ciągu dnia, w najbardziej nieoczekiwanych momentach (np. podczas mycia zębów) poprosić dziecko „Szybciutko, przytul mnie mocno!”, „Szybciutko, przytul mnie leciutko!”.

Aktywności środa 06.05

Temat: Co pływa, co tonie?

Cele:

$1-        Dziecko panuje nad swoim ciałem pokazując uczucie ciężkości/lekkości

$1-        Dziecko rozumie pojęci „lekki” oraz „Ciężki”

$1-        Dziecko rozpoznaje podstawowe tworzywa i materiały – drewno, plastik, papier, metal.

$1-        Dziecko klasyfikuje przedmioty wg wyznaczonych kryteriów

$1-        Dziecko porównuje liczebność zbiorów

$1-        Dziecko podczas zabawy wykazuje się uczuciem empatii i współczucia

$1-        Dziecko dostrzega uczucia innych ludzi

Przebieg:

1. „Lekki jak piórko, ciężki jak słoń”


Pierwszy raz zabawę prowadzi rodzic, potem następuje zmiana. Osoba prowadząca mówi, w jaki sposób ma się poruszać drugi z uczestników. Na hasło „piórko” – należy delikatnie, z gracją się poruszać, można na paluszkach, wirować w koło. Na hasło „słoń” – stawiamy mocno stopy na podłodze, delikatnie kulimy się. Zabawę można prowadzić ulubionej muzyce dziecka.


2. Eksperyment „co utonie, co wypłynie?”


Środki dydaktyczne: naczynie z wodą, najlepiej przezroczyste, różne drobne przedmioty, które dzieci będą mogły wrzucić do wody, najlepiej z różnych materiałów (ołówek, kamień, moneta, gwóźdź, piasek, spinacz biurowy, klucz, korek, magnes, plastikowy klocek, piłeczka, kawałeczek styropianu, kawałek kartki papieru, piórko, skorupka od orzecha….)


Dziecko do miski z wodą wrzuca przedmioty, które rodzic mu poda – zaczynamy od ciężkich. Za każdym razem dziecko chwile obserwuje i wspólnie z rodzicem omawia, co dzieje się z tymi przedmiotami, wyciągając wnioski.

Następnie dzieci wrzucają lekkie przedmioty - omawiają co dzieje się z tymi przedmiotami i dlaczego tak się zachowują.

Po wykonaniu doświadczenia, dzieci wymieniają przedmioty, które pływały po wodzie, czyli np. ołówek, drewniany klocek, plastikowy klocek, piłeczka pingpongowa, kawałek styropianu. Rodzic opowiada dziecku, jakich surowców zostały wykonane: drewno, plastik, styropian. Dzieci dowiadują się, przedmioty pływają dlatego, że wykonane są z takich właśnie materiałów, a zatoną przedmioty z metalu: moneta, gwóźdź oraz magnes.

Podczas doświadczenia wielkość przedmiotu nie miała wpływu na to, czy pływa, czy tonie; duży kawałek styropianu pływał, mała moneta utonęła.


3. „Nasze zabawki”


Zabawę przeprowadzamy w miejscu, gdzie dziecko przechowuje swoje zabawki. Na początku rodzic z dzieckiem ustalają zasady gry – kto nazbiera większy zbiór określonych zabawek, ten wygrywa.

Przykład: rodzic zbiera lalki, dziecko samochody / rodzic zbiera klocki czerwone, dziecko klocki zielone / rodzic zbiera pędzelki, dziecko słoiczki z farbą. (Grę można tez przeprowadzić np. w kuchni podczas rozładowywania zmywarki – rodzic zbiera szklanki, dziecko łyżki itp.). Następnie porównujemy zbiory – rozkładamy jeden rząd pod drugim, dokładnie przedmiot pod przedmiotem.

Zabawę powtarzamy, gdy tylko będzie ku temu okazja :)


4. Zabawa zabawkami


Podczas zabawy z dzieckiem w czasie wolnym proponujemy Państwu zainicjowanie sytuacji, podczas których dzieci będą mogły rozwijać empatię.

Przykład: podczas zabawy lalkami z córeczką proszę np. udawać, że laleczka się przewróciła i skręciła nogę w kostce – teraz potrzebuje pomocy (zaprowadzić do domku dla lalek, zaparzyć jej herbatkę, może pomóc zrobić zakupy?). Gdy bawimy się z synkiem samochodami – samochód rodzica może wypaść z toru wyścigowego i stłuc obie lampy, nie da rady sam wrócić do garażu – potrzebuje pomocy, ale także uspokojenia, bo jest strasznie roztrzęsiony.

Zadaniem najważniejszym jest rozmowa z dzieckiem w „dziecięcym języku” czyli poprzez zabawę. Modulując głos, robiąc smutną minkę podczas zabawy dziecko łatwiej utrwali nawyk współczucia innym w trudnej sytuacji oraz chęć niesienia pomocy.


Przypominamy o nadsyłaniu zdjęć przedszkolaków :)

Aktywności wtorek 05.05

Temat: Badam, odkrywam, eksploruję!”

Cele:

$1-        * Dziecko wykonuje proste porządkowe polecenia rodzica

$1-        * Dziecko rozpoznaje kolory podstawowe

$1-        * Dziecko przeprowadza prosty eksperyment badawczy

$1-        * Dziecko potrafi przenieść za pomocą różnych narzędzi odrobinę wody

$1-        * Dziecko nazywa emocje


Przebieg:

1. „Moje rączki – twoje rączki”– zabawa słuchowo- ruchowa w parach


Do zabawy można zaangażować rodzeństwo.

Rodzic (bądź brat, siostra) staje naprzeciwko dziecka. Zadaniem uczestników jest jednocześnie wykonywać polecenia na drugiej osobie. Polecenia, które rodzic będzie wypowiadał, powinny dotyczyć przede wszystkim pracy rąk i pobudzania zmysłu dotyku.


Przykłady poleceń:

Nasze dłonie witają się wesoło
Nasze rączki witają się nieśmiało
Nasze paluszki się łaskoczą
Nasze łokcie się delikatnie stukają
Nasze raczki głaszczą policzki
Nasze paluszki biegną szybko po czole
Nasze dłonie zatykają uszy


2. Eksperyment – kolorowa woda w szklankach
.


Środki dydaktyczne: dwa szklane naczynia – jedno szersze (np. misa na sałatkę, szeroki wazon) a drugie węższe (szklanka, słoik), barwniki spożywcze lub farba plakatowa w kolarkach żółtym i niebieskim, latarka (z telefonu wystarczy)


Aby wykonać zadanie, konieczna jest pomoc dziecka. Warto powiedzieć „Z tobą będzie mi zdecydowanie łatwiej wszystko przygotować” 


Zadania dla dziecka:

    Posprzątać na stole – to będzie miejsce do badań naukowych

    Postawić dwa szklane naczynie, które wskaże rodzic

    Do każdego z nich nalać do połowy wodę

    W szerszym naczyniu rozpuścić niebieski barwnik bądź farbę plakatową (barwnik dawkuje rodzic). UWAGA – barwnika/farby dodajemy niewiele, aby woda była delikatnie zabarwiona, nie może być aż mętna.

    W węższym naczyniu rozpuścić barwnik/farbę w kolorze żółtym.

    Dziecko przy pomocy rodzica wstawia delikatnie węższe naczynie w szersze – uważamy, aby mniejsze naczynie nie znalazło się pod poziomem wody.

    Podświetlamy naczynie poprzez ustawienie ich na smartfonie z włączona latarką (można także podświetlić z boku). Czy eksperyment się udał? Ciekawe jesteśmy, co ukazało się naszym Maluszkom J

    Dzieci zainteresowane mogą dalej eksperymentować z mieszaniem farb – wystarczy postawić dodatkową szklankę, przelać troszkę wody w kolorze niebieskim, więcej w kolorze żółtym.


3. „Piłeczka inna niż wszystkie” - praca plastyczna, 


Środki dydaktyczne: kubeczki z zabarwioną wodą z poprzedniego zadania, dodatkowy kubeczek z wodą zabarwioną na czerwono, waciki kosmetyczne, kartka papieru (w dowolnym kolorze), łyżeczka do herbaty (dla odważnych – strzykawka dodawana do leku np. Nurofenu)


Zadaniem dziecka jest zabarwianie wacików kosmetycznych kolorową wodą w sposób bardzo delikatny, aby kolory się mieszały na każdym waciku i tworzyły piękne wzory. Można dziecku pomóc nabierając wodę łyżeczką bądź strzykawką odrobinę zabarwionej wody. Pozwólmy dziecku nabierać po kropeczce nawet paluszkami. Może zamoczony palec odbarwi się na waciku? Idealnie sprawdzają się zakraplacze (plastikowe!!) do oczu, pipetki. Jeżeli dziecko wykazuje chęci eksperymentowania możną użyć także słomki – wkładamy słomkę do wody, zatykamy paluszkiem górny otwór i w ten sposób przenosimy kropelki zabarwionej wody na waciki.

Gdy waciki już wyschną, dzieci za pomocą rodzica przyklejają się do kartki papieru.


4. „Jak czują się piłeczki?” – omówienie pracy plastycznej


Gdy praca jest już wyklejona, rodzic i dziecko ją oglądają. Postarajmy się wspólnie omówić każdą z „piłeczek”. Rodzic pyta wskazując na kolorowy wacik „Jak myślisz, ta piłeczka jest zadowolona, ze jest taka kolorowa?”. Prawdopodobnie jedna z „piłeczek” wyszła troszkę ciemniejsza, kolory mocno się pomieszały tworząc ponurą barwę. W takim wypadku rodzic pyta „Myślisz, ze wpadła w błoto podczas zabawy? Pewnie jej przykro, jak myślisz?”. Warto porozmawiać z dzieckiem o tym, jak piłeczki mogą sobie radzić z sytuacją, w jakiej się znalazły, gdy jest im smutno lub są złe.

 

Przypominamy o nadsyłaniu zdjęć przedszkolaków :) 

Podkategorie