Krąg tematyczny

Temat kompleksowy: Pomocna dłoń

(23-25.09.2020)

 

Środa 23.09.2020 r.

Temat: Jak wezwaćpomoc ?

CELE

Dziecko:

- poznaje numery alarmowe: 112, 999, 998, 997

- kształtuje umiejętności posługiwania się liczebnikami głównymi i porządkowymi;

- kształtuje umiejętności przeprowadzenia rozmowy w celu wezwania pomocy

- bierze udział w zabawie ruchowej

 

Zestaw ćwiczeń porannych:

„Jestem silny” – ćwiczenie dużych grup mięśni. Dziecko i Rodzic siedzą naprzeciw siebie i trzymają w dłoniach szarfy. Na sygnał: Start! – przeciągają szarfę, każdy w swoją stronę.

– „Potrzebna pomoc!” – zabawa z elementem czworakowania. Dziecko przyjmuje pozycję na czworakach, kładzie na plecach szarfę i maszeruje w tej pozycji tak, aby nie zgubić szarfy.

– „Do akcji!” – zabawa z elementem skoku, ćwiczenie dużych grup mięśniowych. Szarfy są rozłożone na podłodze, a dziecko biega między nimi. Na sygnał Rodzica dziecko wskakuje do szarfy, łapie ją w ręce i przekłada przez siebie od dołu do góry głowy, kładzie szarfę na podłodze i biegnie dalej.

– „Ostrożnie proszę!” – zabawa orientacyjno-porządkowa; Rodzic układa z szarf 2 linie proste oddalone od siebie (tworzą jezdnię), sam staje między nimi. Dziecko staje za jedną linią . Kiedy Rodzic pokazuje zieloną szarfę, wszyscy przechodzą z jednej na drugą stronę. Podniesiona przez Rodzica szarfa czerwona oznacza, że wszyscy szybko wracają na tę stronę, którą wskazuje szarfą Rodzic.

Środki dydaktyczne: szarfy (szaliki, chustki)

 

1. „Jak wezwać pomoc? Numer ratunkowy znamy, pomoc wzywamy!” – zabawa dydaktyczna.

Rodzic daje dziecku zestaw obrazków, a następnie przedstawia podane poniżej zdania. Dziecko układa obrazki do tych zdań, przelicza części ciała, a później pokazuje lub dotyka wymienione w zdaniach części ciała.

Dwie ręce i jedno serce mamy – pomoc wzywamy. Dwie nogi, jedna głowa i pomoc już gotowa! Dwoje oczu, jeden nos – w twoich rękach jest czyjś los. Dwoje oczu, jedna broda – do pomocy jest gotowa.

Rodzic rozdaje figury geometryczne. Dziecko zastępuje obrazki określonymi przez Rodzica figurami, np. ręka – 2 trójkąty, serce – prostokąt, noga – 2 duże koła, głowa – kwadrat, oko – małe koło. Dziecko układa rytmy. Następnie Rodzic rozdaje kolorowe patyczki i przedstawia kolejno zdania. Dzieci układają patyczki kolorami: Trzy dziewiątki dobrze znamy, pogotowie już wzywamy – 9 niebieskich, 9 żółtych, 9 czerwonych; Dwie dziewiątki i ósemka to strażacka jest beemka – 9 czerwonych, 9 zielonych, 8 żółtych; Dwie dziewiątki, siódemeczka policjanta to czapeczka – 9 niebieskich, 9 zielonych, 7 czerwonych itp. Po ułożeniu patyczków dziecko może ocenić, których patyczków jest więcej, który rząd jest dłuższy, krótszy itp. Uwaga! Zdolniejsze dzieci mogą posługiwać się cyframi i przeliczać wszystkie elementy razem w danym zadaniu.

Środki dydaktyczne: obrazki przedstawiające części ciała (2 ręce, 2 nogi, 2 oczu, 1 serce, 1 głowa, 1 nos, 1 broda) oraz figury geometryczne i kolorowe patyczki(paski kolorowego papieru)

 

2. „Alarm!” – zabawa orientacyjno-porządkowa.

Dzieci swobodnie biegają. Na sygnał Rodzica: Alarm! – dziecko ustawia się w stronę wyjścia

 

3. „Jak wezwać pomoc? Przecież wiadomo!” – zabawa dydaktyczna na podstawie tekstu Marcina Przewoźniaka.

Rodzic prezentuje tekst. Krótko omawia jego treść. Dzieci wspólnie ustalają, co może przydać się przy wezwaniu pomocy. Rodzic rysuje na kartce dłoń, dziecko przelicza i nazywa palce oraz oznacza ich kolejność liczbą kropek. Następnie ustalają z Rodzicem, który palec jest odpowiedzialny za jaką treść informacji oraz jak ma wyglądać rozmowa służąca wezwaniu pomocy, jakie elementy powinna zawierać (dokładny adres z nazwą miejscowości, co się stało, liczba osób poszkodowanych, stan poszkodowanego, nazwisko i telefon). Rodzic lub dziecko dorysowują na rysunku przedstawiającym dłoń – na palcach – swoje obrazki (na zasadzie piktogramów) ułatwiające zapamiętanie informacji potrzebnych do wezwania pomocy, np. na kciuku – kopertę, na wskazującym – nos i kroplę krwi, na środkowym – ludziki lub cyfry (dzieci zdolniejsze). Zdolne dzieci mogą ponumerować palce cyframi.

 

Jak wezwać pomoc? Przecież wiadomo!

Marcin Przewoźniak

Kciuk zaczyna. Ma najprościej. Adres z nazwą miejscowości.

Wskazujący wie niemało: Co się tu dokładnie stało?

Środkowy przygotowany: Policzył poszkodowanych.

Serdeczny szybko wymieni, W jakim stanie są skrzywdzeni.

Mały – telefon i nazwisko. I to wszystko. Pomoc blisko!

Spisałeś się doskonale. Już tu pędzą na sygnale.

 

Środki dydaktyczne: kartka, mazaki

 

4.  „Pomocy!” – zabawa ruchowa z elementem równowagi.

Dzieci poruszają się zgodnie z akompaniamentem bębenka między rozłożonymi na dywanie gazetami, na których leżą piłki. Na hasło: Pomocy! dzieci podchodzą do gazet w parach, podnoszą je i trzymają tak, aby piłka nie spadła z gazety.

Środki dydaktyczne: gazeta, piłka, bębenek

 

5. „Samochody 4 koła mają i pomocy udzielają” – praca plastyczna

Rysowanie i kolorowanie samochodów: policyjnego, strażackiego, karetki pogotowia. Dziecko rysuje wybrany pojazd.

Środki dydaktyczne: kredki, kartki, kolorowanki

 

Czwartek 24.09.2020 r.

Temat: Na ratunek

 

 

CELE

Dziecko:

-potrafi powiedzieć jak ma na imię i nazwisko oraz podać swój adres zamieszkania

- wie czym zajmują się strażacy, jak wygląda jego ubiór i jakie posiada sprzęty niezbędne w jego pracy

- rozwija poczucie rytmu podczas gry na przedmiotach codziennego użytkowania

- bierze aktywny udział w zabawie ruchowej

- doskonali umiejętność wypowiadania się

-zna zasady właściwego reagowania i postępowania w różnych sytuacjach życiowych

 

Zestaw ćwiczeń porannych:

„Jestem silny” – ćwiczenie dużych grup mięśni. Dziecko i Rodzic siedzą naprzeciw siebie i trzymają w dłoniach szarfy. Na sygnał: Start! – przeciągają szarfę, każdy w swoją stronę.

– „Potrzebna pomoc!” – zabawa z elementem czworakowania. Dziecko przyjmuje pozycję na czworakach, kładzie na plecach szarfę i maszeruje w tej pozycji tak, aby nie zgubić szarfy.

– „Do akcji!” – zabawa z elementem skoku, ćwiczenie dużych grup mięśniowych. Szarfy są rozłożone na podłodze, a dziecko biega między nimi. Na sygnał Rodzica dziecko wskakuje do szarfy, łapie ją w ręce i przekłada przez siebie od dołu do góry głowy, kładzie szarfę na podłodze i biegnie dalej.

– „Ostrożnie proszę!” – zabawa orientacyjno-porządkowa; Rodzic układa z szarf 2 linie proste oddalone od siebie (tworzą jezdnię), sam staje między nimi. Dziecko staje za jedną linią . Kiedy Rodzic pokazuje zieloną szarfę, wszyscy przechodzą z jednej na drugą stronę. Podniesiona przez Rodzica szarfa czerwona oznacza, że wszyscy szybko wracają na tę stronę, którą wskazuje szarfą Rodzic.

Środki dydaktyczne: szarfy (szaliki, chustki)

 

 

1. „Swój adres znam, wzywać pomoc mogę sam” – zabawa językowa utrwalająca znajomość swojego adresu.

Rodzic przypomina reguły, kiedy i komu można lub należy powiedzieć, gdzie się mieszka. Rodzic bierze do rąk pluszowego misia, wypowiada swoje imię i nazwisko oraz adres, podaje pluszaka dziecku, którego zadaniem jest również przedstawienie się i podanie adresu.

Środki dydaktyczne: pluszowy miś

 

2. „Halo Panie Policjancie” – zabawy muzyczno-ruchowe.

Dziecko przypomina sobie piosenkę: melodię śpiewa na głoskach, słowa recytuje. https://www.youtube.com/watch?v=CHK5WjgXIz0

Rodzic wręcza dziecku 2 łyżki(pałeczki, kredki)

– Zabawa 1 – w czasie zwrotki dziecko uderza łyżkami o wskazaną przez Rodzica część ciała (ręka, kolano, głowa), w trakcie refrenu – o podłogę.

– Zabawa 2 – w czasie zwrotki dziecko uderza łyżką (pałeczką) o przedmiot który jest w pobliżu(stół, krzesło,książka) w tempie ćwierćnutowym, w trakcie refrenu – o podłogę.

– Zabawa 3 – w czasie zwrotki dziecko maszeruje i uderza łyżkami o rękę, w trakcie refrenu – biega, trzymając łyżki jak kierownicę.

Środki dydaktyczne: link do utworu- https://www.youtube.com/watch?v=CHK5WjgXIz0, łyżki lub pałeczki,

 

3. „Praca strażaka” – rozmowa na temat wyglądu i pracy strażaka.

Rodzic opowiada o pracy strażaka, prezentuje zdjęcia ubioru strażaka, dziecko nazywa z pomocą rodzica elementy stroju i sprzętu strażackiego, omawiają zagrożenia i sposoby zachowywania się, aby zniwelować niebezpieczeństwo w różnych sytuacjach jakie strażacy spotykają w swojej pracy.

Środki dydaktyczne: obrazki przedstawiające strażaka, wóz strażacki i jego wyposażenie.

 

4. „Strażak odważny musi być!” – zabawa ruchowa z elementem czworakowania, pokonywanie toru przeszkód.

Rodzic rozkłada na podłodze obręcze, jedna za drugą, tworząc tor. W każdej obręczy znajdują się inne przedmioty. Dziecko na czworakach przechodzi przez przeszkody, starając się nie dotknąć rzeczy w obręczach.

Środki dydaktyczne: obręcze( np.hula-hop, skakanki, apaszki) a w każdej z nich: piłeczki, gąbki do mycia naczyń, kulki z gazet, kawałki materiału, inne przedmioty

5. „Telefony różne znamy, więc w potrzebie pomagamy” – zabawa inscenizowana na podstawie ilustracji.

Rodzic wraz z dzieckiem omawia sytuacje przedstawione na ilustracjach, przypomina sposób wzywania pomocy i kolejność podawanych informacji. Dziecko otrzymuje zabawkowy telefon i aranżuje wezwanie pomocy do określonej na ilustracji lub innej sytuacji. Stosują również wyrazy naśladujące odgłosy dzwonka telefonu. Rodzic chwali dziecko za zaangażowanie i nagradza je całusem.

Środki dydaktyczne: aparaty telefoniczne stare modele i nowoczesne (zabawki), ilustracje przedstawiające sytuacje wymagające wezwania pomocy (np. wypadek komunikacyjny, leżąca na chodniku osoba, upadek dziecka na chodniku)

 

 

Piątek 25.09.2020 r.

Temat: Jesteśmy bezpieczni

CELE
Dziecko:
- bierze aktywny udział w zabawie ruchowej
- tworzy pracę plastyczną
- zwraca uwagę na bezpieczeństwo podczas wykonywania pracy plastycznej
- sprząta miejsce pracy po zakończonym zadaniu
- prawidłowo reaguje na polecenia rodzica


Zestaw ćwiczeń porannych:
„Jestem silny" – ćwiczenie dużych grup mięśni. Dziecko i Rodzic siedzą naprzeciw siebie i trzymają w dłoniach szarfy. Na sygnał: Start! – przeciągają szarfę, każdy w swoją stronę.
– „Potrzebna pomoc!" – zabawa z elementem czworakowania. Dziecko przyjmuje pozycję na czworakach, kładzie na plecach szarfę i maszeruje w tej pozycji tak, aby nie zgubić szarfy.
– „Do akcji!" – zabawa z elementem skoku, ćwiczenie dużych grup mięśniowych. Szarfy są rozłożone na podłodze, a dziecko biega między nimi. Na sygnał Rodzica dziecko wskakuje do szarfy, łapie ją w ręce i przekłada przez siebie od dołu do góry głowy, kładzie szarfę na podłodze i biegnie dalej.
– „Ostrożnie proszę!" – zabawa orientacyjno-porządkowa; Rodzic układa z szarf 2 linie proste oddalone od siebie (tworzą jezdnię), sam staje między nimi. Dziecko staje za jedną linią . Kiedy Rodzic pokazuje zieloną szarfę, wszyscy przechodzą z jednej na drugą stronę. Podniesiona przez Rodzica szarfa czerwona oznacza, że wszyscy szybko wracają na tę stronę, którą wskazuje szarfą Rodzic.
Środki dydaktyczne: szarfy (szaliki, chustki)


1. „Strażak, policjant, ratownik" – zabawa spostrzegawcza z piłką.
Dziecko ustawia się naprzeciw rodzica. Rodzic rozpoczyna rzucając piłkę do Dziecka i podając nazwę ratownika. Wcześniej ustalają ruch do podanego przez rodzica hasła, np. strażak – 2 przysiady, policjant – 3 pajacyki, ratownik medyczny – 4 skłony w przód. Zabawę powtarzamy.
Środki dydaktyczne: piłka

 

 

2. „Portret ratownika" – rysowanie, wycinanie i naklejanie postaci strażaka / policjanta / ratownika medycznego (wybór dziecka).

 

Rodzic prezentuje ilustracje (podaje nazwę zawodu też po angielsku: fireman, policeman, doctor), krótko omawia cechy charakterystyczne wyglądu ratowników. Przypomina, co to jest portret, i zaprasza dziecko do wykonania pracy – portretu ratownika, zwracając uwagę na bezpieczeństwo podczas pracy z nożyczkami i innymi narzędziami. Dziecko wykonuje pracę: rysuje postać ratownika i ją wycina, następnie nakleja na tackę styropianową. Jeśli dziecko nie chce rysować może pokolorować i wyciąć postać przygotowaną przez rodzica. Na zakończenie dziecko sprząta stanowisko pracy. Rodzic chwali dziecko za wykonanie pięknej pracy.
Środki dydaktyczne: kartka, ołówek, kredki, mazaki, kolorowy papier, tacka styropianowa, nożyczki, klej, ilustracje przedstawiające strażaka, policjanta i ratownika medycznego

 

 

3. „Alarm!" – zabawa orientacyjno-porządkowa.
Rodzic rozkłada chustkę na podłodze (miejsce zbiórki ratownika), akompaniuje na bębenku. Gdy wygrywa marsz – ćwierćnuty – dziecko maszeruje. Kiedy zmienia się akompaniament do biegu (ósemki) i rodzic podaje hasło: Alarm! – Dziecko szybko staje przy chustce i czeka na zmianę akompaniamentu.
Srodki dydaktyczne: chustka(apaszka, skakanka), bębenek

 

 

4. „Niegrzeczny Zdziś" – gimnastyka buzi i języka według zabawy Grażyny Wasilewicz.
Dziecko wykonuje czynności opisane poniżej z wykorzystaniem lusterka.
Niegrzeczny Zdziś
Grażyna Wasilewicz

 

Postanowił mały Zdziś Nabieramy powietrza w policzki i krótko przytrzymujemy,
być niegrzecznym dziś. marszczymy przy tym czoło
Stoi na krawędzi chodnika Opieramy język o górne zęby.
i język wytyka. Wysuwamy język jak najdalej z jamy ustnej.
Chowa języczek, gdy idzie pani, Wsuwamy język do jamy ustnej.
lecz pokazuje go małej Ani. Wysuwamy język jak najdalej z jamy ustnej.
Chowa, gdy widzi wujka Franka, Wsuwamy język do jamy ustnej.
ale wytyka język do Janka. Wysuwamy język jak najdalej na zewnątrz i wsuwamy
język do jamy ustnej.
Znów się rozgląda – Wysuwamy język na zewnątrz jamy ustnej do prawego i
lewego policzka.
idzie pies Bruno.
Zdziś gwiżdże, Gwiżdżemy.
już chce język wysunąć. Przeciskamy grzbiet języka przez lekko zaciśnięte zęby,
drapiemy go zębami.
Pies warknął głośno na Zdzisia: Unosimy górną wargę, pokazując zęby, wypowiadamy
„wrrr" (jeśli dziecko nie wypowiada /r/, może
wypowiedzieć „www").
„Dość tego zachowania na dzisiaj".
I długi język wytknął Zdzisiowi, Wysuwamy język na brodę.
mówiąc: „Wytknięty język wcale nie zdobi".

 

Środki dydaktyczne: lusterko dla dziecka

 

5. „Przenoszę poszkodowanego" – zabawa ruchowa z elementem równowagi.
Rodzic rozkłada na podłodze ścieżkę z 2 linek(skakanki). Umieszcza w niej samochód, piłkę, drabinkę z szarf i inne przeszkody. Dziecko otrzymuje woreczek, kładzie go na głowie i pokonuje tor przeszkód.
Środki dydaktyczne: 2 długie linki / wstążki, skakanki, samochód, piłka, inne przeszkody do pokonania, woreczek gimnastyczny dla dziecka