Krąg tematyczny

Prosimy Rodziców o wydrukowanie lub przerysowanie poniższej tabeli i systematyczne zaznaczanie razem z dzieckiem wykonanych zadań. Wypełnioną tabelę należy zachować wraz z pracami dzieci.

Zadania można realizować z dzieckiem o dowolnej porze dnia, można również dzielić je na krótkie etapy biorąc pod uwagę predyspozycje dziecka.

 

Tablica-zadań-4-latki_3.jpg

 

Temat kompleksowy: Mali ekolodzy

20.04. – 24.04.2020 r.

 

Poniedziałek 20.04.2020r.

Temat: Jak dbać o Ziemię ?

 

Cele:

Dziecko:

•             potrafi reagować ruchem na sygnał zgodnie z umową

•             rozumie, że czynności dnia codziennego mogą wpływać na ochronę środowiska

•             poprawnie nazywa obserwowane rzeczy i zjawiska

•             aranżuje swoje najbliższe otoczenie

•             potrafi zapamiętać układ przedmiotów w przestrzeni i dostrzega zmiany w ich położeniu

•             wykonuje poprawnie polecenia;

•             odpowiednio reaguje na komunikat rodzica.

 

1. „Trening strażnika przyrody” – zestaw ćwiczeń porannych.

Ÿ  Tropiciele – dziecko udaje skradanie się i chowanie (nisko schylone, idzie na palcach);

Ÿ  Praca na wysokości – dziecko naśladuje chodzenie na szczudłach (na palcach i sztywnych nogach);

Ÿ  Zbieramy śmieci – dziecko stoi w małym rozkroku i wykonuje skłony w przód;

Ÿ  Ruszam z pomocą – dziecko w siadzie, uderza o podłogę całymi stopami – szybko i wolno.

Ÿ  Naśladuj mnie – naśladowanie min i gestów pokazywanych przez rodzica.

 

2. „Woda – ląd” – zabawa doskonaląca orientację w kierunkach oraz skupienie uwagi.

Rodzic rozkłada długi sznurek na podłodze i nazywa wydzielone w ten sposób obszary (np. prawa strona – woda, lewa strona – ląd). Dziecko wsłuchuje się w komendy i przeskakuje obunóż na odpowiednią stronę: ląd – woda – ląd – woda – woda – ląd. Rodzic może utrudniać zadanie, czyli zmieniać nazwy obszarów, (np. prawa strona – dzień, lewa strona – noc itp.) lub tempo zabawy, wydawać komendy coraz ciszej.

 

Środki dydaktyczne: długi sznurek

 

3. „Czy warto dbać o Ziemię?” – wprowadzenie do tematu tygodnia; rozmowa na temat zagrożeń ekologicznych, omawianie ilustracji dokumentujących zagrożenia dla środowiska (w Załączniku nr 1), obejrzenie bajki edukacyjnej edukacyjnego, burza mózgów.

Rodzic prezentuje dziecku ilustracje przedstawiające zagrożenia dla środowiska, np. wysypisko śmieci, zanieczyszczona rzeka itp. Dziecko opisuje co widzi na ilustracjach, a następnie wspólnie próbują ustalić, co mogło być przyczyną zanieczyszczeń. Rodzic zadaje pytania: Co można zrobić, aby takich widoków było jak najmniej? Dlaczego warto dbać o środowisko? Kto jest odpowiedzialny za czystość i bezpieczeństwo? Co to jest ekologia? Co by było, gdyby wszędzie dookoła znajdowały się śmieci? Jak można uniknąć katastrof ekologicznych? Dlaczego drzewa, lasy są ważne i potrzebne?

Na koniec rodzic proponuje obejrzenie przez dziecko bajki ekologicznej: https://www.youtube.com/watch?v=0WS8vo0iD2k

 

Środki dydaktyczne: ilustracje dokumentujące zagrożenia dla środowiska (Załącznik nr 1)

 

4. „Ringo” – zabawa orientacyjno-porządkowa, ćwicząca refleks.

Rodzic rozkłada na dywanie papierowe koła (wycięte przez dziecko np. z gazety, dowolnej kartki). Koła ułożone są w okręgu na dywanie. Rodzic stoi w środku i pokazuje różne ćwiczenia gimnastyczne, a dziecko je powtarza. Na sygnał rodzica: Złap ringo! – dziecko i rodzic starają się złapać kółko jak najszybciej. Wygrywa osoba, która ma więcej papierowych kół.

 

Środki dydaktyczne: papierowe koła

 

5. „Mój kącik przyrody” – zagospodarowanie kącika przyrody, założenie upraw.

Rodzic proponuje przygotować miejsce do uprawy roślin. Dziecko odpowiada na pytania:

Do czego potrzebne są nam rośliny?

Co jest potrzebne do wzrostu roślin?

Na czym polega ich pielęgnacja?

Co może stanowić dla nich zagrożenie?

Co będzie nam potrzebne, żeby wyhodować szczypior, kwiatek lub fasolę itp.?

Dziecko wspólnie z rodzicem oglądają różne rodzaje podłoża oraz sadzonki i nasiona, np. ziół lub kwiatów, a także zapoznają się ze sposobami ich uprawy i pielęgnacji. Wspólnie sadzą rośliny oraz tworzą kalendarz do zapisywania codziennych obserwacji w ciągu tygodnia. W przypadku braku sadzonek lub nasion, dziecko może posadzić cebulę lub fasolę.

Każdego poranka dziecko będzie przyglądało się uprawom i porównywało ich wygląd ze stanem z poprzedniego dnia.

 

Środki dydaktyczne: donice, ziemia, sadzonki, nasiona i cebulki ziół lub kwiatów, cebula, fasola według uznania dziecka, konewka, kartki, kalendarz uprawy.

 

Serdecznie zachęcamy wszystkie dzieci wraz z rodzicami do fotorelacji z aktywności edukacyjnej. Będzie nam bardzo miło zobaczyć Biedronki przy pracy.

 

 

Wtorek 21.04.2020r.

Temat: Dbamy o przyrodę

Cele:

Dziecko:

•             jest zainteresowane otaczającym je światem i rozumie, że nie wolno go niszczyć;

•             liczy w miarę swoich możliwości i podaje prawidłowo liczbę przedmiotów;

•             bierze udział w zabawach badawczych;

•             pokonuje trudności;

•             dzieli się posiadaną wiedzą;

•             jest zaangażowane w zdobywanie nowych doświadczeń;

•             wykonuje poprawnie polecenia;

•             odpowiednio reaguje na komunikat rodzica.

 

1. „Fabryka śmieci” – zabawa dydaktyczna.

Dziecko siedzi na dywanie, rodzic rozkłada plastikowe butelki, gazety, nakrętki itp. i prosi o posegregowanie materiałów. Tłumaczy, że wszystkie produkty kiedyś były nowe i pochodzą z różnych fabryk. Dziecko przemienia się w „fabrykanta”, rzuca kostką, bierze tyle przedmiotów, ile wskazała kostka. Wspólnie z rodzicem, przelicza, czy zadanie zostało prawidłowo wykonane. Ustalają, która z fabryk ma mniej odpadów, a która – więcej. Wygrywa fabryka, która wyprodukowała mniej śmieci. Dziecko określa wielkość przedmiotów względem siebie, używając określeń „mniejszy” i „większy”, np.: Butelki są większe niż nakrętki, a nakrętki są mniejsze niż butelki. Następnie dziecko wykonuje zadania w kartach pracy zgodnie z instrukcją – łączy przedmioty ze śmieciami powstałymi po ich wykorzystaniu lub spożyciu.

 

Środki dydaktyczne: KP3 s. 32, po 10 sztuk przedmiotów, np. plastikowych butelek, kul z gazet, nakrętek od słoików, dwie kostki do gry

 

2. „Co możemy zrobić z gazety?” – zabawa naśladowcza.

Rodzic tłumaczy, że nie wszystkie wykorzystane przedmioty trzeba od razu wyrzucać. Czasami warto zastanowić się, czy nie można byłoby ich ponownie do czegoś użyć. Jako przykład prezentuje stare, przeczytane gazety. Zachęca dziecko do naśladowania zabaw z wykorzystaniem gazet, jak np.: delikatne unoszenie i opuszczanie, zwijanie w rulon – tworzenie lunety, składanie wachlarzy, czapek, statków, robienie kul.

 

Ćwiczenia oddechowe z gazetą - Dziecko stoi swobodnie na dywanie, trzyma kartkę z gazety przed sobą, wciąga powietrze nosem i wypuszcza ustami tak, aby kartka się poruszała.

Zabawa „Moja gazeta” – na dywanie rozłożone są kartki z gazet, rodzic mówi rymowankę:

Na mojej gazecie siedzę sobie (dziecko siada)

Na mojej gazecie bębnię sobie (uderza o gazetę otwartą dłonią)

Na mojej gazecie śpię sobie (kładzie się w wygodnej pozycji)

A kiedy usłyszę ton (klaśnięcie)

Szybko uciekam stąd (dziecko zamienia miejsce).

 

Środki dydaktyczne: gazety.

 

3. „Żyją w lesie małe duszki” – zajęcia muzyczne; nauka piosenki „Duszki leśne”.


1. Żyją w lesie małe duszki,

które czyszczą leśne dróżki.

Mają miotły i szufelki

i do pracy zapał wielki.

 

Ref. Duszki, duszki, duszki leśne,

wstają co dzień bardzo wcześnie.

I ziewając raz po raz,

zaczynają sprzątać las!

 

2. Piorą liście, myją szyszki,

aż dokoła wszystko błyszczy.

Muchomorom piorą groszki,

bo te duszki to czyścioszki.

 

Ref. Duszki, duszki, duszki leśne...

 

3. Gdy ktoś czasem w lesie śmieci

 

zaraz duszek za nim leci,

zaraz siada mu na ręce,

grzecznie prosi: – nie śmieć więcej!

 

Ref. Duszki, duszki, duszki leśne...


Po wysłuchaniu nagrania piosenki rodzic rozmawia z dzieckiem na temat jej treści, nastroju i budowy. Następnie uczy piosenki metodą powta­rzania fragmentów na zasadzie echa.

 

 

Środki dydaktyczne:CD Piosenki nr 22 „Duszki leśne”

 

 

                        „Tańczące chustki” – zabawa inhibicyjno-incyta­cyjna.

 

Rodzic daje dziecku apaszkę lub chusteczkę i włącza nagranie Walca „Odgłosy wiosny”. Dziecko improwizuje ruch zgodnie z na­strojem i tempem muzyki. Na przerwę w muzyce przybiera wymyśloną przez siebie pozę. Gdy powraca muzyka, dziecko ponownie porusza się spontanicznie po pokoju.

 

 

Środki dydaktyczne:CD Utwory nr 16 Walc „Odgłosy wiosny”, apaszka lub chusteczka

 

4. Tworzymy zbiory – zabawa matematyczna.

 

Przed dzieckiem leżą klocki. Zadaniem dziecka jest położenie tylu klocków, ile dźwięków usłyszy. Rodzic klaszcze w dłonie lub gra na instrumencie. Za każdym razem wspólnie sprawdzają, czy wyniki się zgadzają.

 

Środki dydaktyczne:klocki, ew. instru­ment (np. bębenek)

 

Środa 22.04.2020r.

Temat: Sprzątamy świat

Cele:

Dziecko:

•           aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach porannych;

•           ma poczucie sprawstwa – „potrafię to zrobić” – i odczuwa radość z wykonanej pracy;

•           wyraża ekspresję twórczą podczas zabaw konstrukcyjnych;

•           nazywa swoje wytwory;

•           wie, że niektóre odpady mogą być ponownie przetworzone na nowe rzeczy;

•           grupuje przedmioty według określonych kryteriów.

 

           

1. Jestem piłką– zabawa naśladowcza.

 

Rodzic staje pośrodku pokoju, trzymając piłkę w dłoniach. Dziecko obserwuje i wyobra­ża sobie, że jest piłką. Uważnie naśladuje ruchy, jakie wykonuje piłka poruszana przez rodzica, np.:

– odbijanie piłki o podłogę – dziecko skacze rytmicznie;

– kołysanie piłki – dziecko kołysze się w takim tempie, w jakim porusza się piłka

– toczenie piłki – dziecko kładzie się i turla po podłodze.

 

Środki dydaktyczne: piłka

 

2. „Co robić ze śmieciami?”– słuchanie wiersza, rozmowa kierowana, karta pracy.

Dzieci słuchają wiersza Małgorzaty Strzałkowskiej:

 

Przedstawienie

 

W klasie wielkie poruszenie.

Występują dziś na scenie

Ala, Ola, Ewa, Basia,

Kuba, Kazio, Staś i Kasia…

Na odpady nie ma rady.

Nie schowamy do szuflady

gór odpadów oraz śmieci.

Wiedzą o tym nawet dzieci!

Na odpady nie ma rady,

lecz nie płaczmy, bez przesady

aby na to coś zaradzić

trzeba z głową je gromadzić.

Segregujmy je dokładnie

zamiast wrzucać jak popadnie.

– I od dzisiaj śmiećmy z głową,

nowocześnie, postępowo!

Czyś jest biedny, czy bogaty,

kładź oddzielnie szkło i szmaty,

i przedmioty metalowe,

i odpady plastikowe.

Recyklingu dobre duszki

prędko zrobią z puszek puszki,

buteleczki z buteleczek,

pudełeczka z pudełeczek…

A ze szmat, z makulatury

pism i książek całe góry!

– Niech się wreszcie normą stanie

wtórne wykorzystywanie!

Jaś brwi zmarszczył, myśli, myśli...

Kupmy koszyk na ogryzki!

Próbę recyklingu zróbmy

i na jabłka je przeróbmy!

Małgorzata Strzałkowska

 

Źródło: M. Strzałkowska, „Raj na Ziemi czyli Rady nie od parady II”, Jacek Santorski&Co Agencja Wydawnicza, Warszawa 2007, s. 31.

 

Dziecko odpowiada na pytania: Co to znaczy śmiecić nowocześnie i postępowo? Dlaczego trzeba segrego­wać śmieci? Z jakich materiałów możemy jeszcze raz skorzystać? Jak to zrobić? Czy recyklingiem naprawdę zajmują się dobre duszki? Do czego są potrzebne śmieciarki? Co się może stać, jeśli śmie­ciarki przestaną przyjeżdżać po śmieci?.

 

Rodzic zwraca uwagę na konieczność okazywania sza­cunku osobom zajmującym się wywozem śmieci. Wspólnie analizują i opisują kolejne etapy odbioru oraz przetwarzania odpadów. Próbują ustalić, co można uzyskać z odzyskanych materia­łów (np. z plastikowych butelek – wazony, doniczki, z rolek po papierze toaletowym – garaż dla zabaw­kowych samochodów). Po rozmowie dziecko wykonuje zadania w kartach pracy zgodnie z instrukcją – dziecko przechodzi trasy i zbiera śmieci w parku.

 

Dzieci mogą obejrzeć także bajkę edukacyjną https://www.youtube.com/watch?v=czN_dlTdPZ0

 

Środki dydaktyczne: KP3 s. 30–31, kredki, bajka edukacyjna (link www).

 

3. „Potwór śmieciowy”– praca plastyczna, prze­strzenna.

Rodzic zachęca dziecko do stworzenia śmiecio­wego potwora z materiałów odzyskanych, np. rolek od papieru toaletowego, guzików, plastiko­wych butelek. Dziecko stara się wykorzystywać jak najwięcej produktów. Autor nadaje swojemu dziełu nazwę lub imię, a gotowa praca trafia na wystawę domową.

 

Środki dydaktyczne:surowce wtórne, np. rolki po papierze toaletowym, plastikowe naczynia, pojemniki, folia, gazety, kleje, taśmy, guziki.

 

4. „Ludzie do ludzi” – zabawa integrująca.

Rodzic tworzy parę z dzieckiem. Następnie wydaje polecenia, np.: Głowa do głowy. Kolano do kolana. Nos do nosa, a dziecko wskazuje poszczególne części ciała i dotyka nimi części ciała rodzica. Na hasło: Ludzie do ludzi – dziecko przytula rodzica i kontynuują zabawę ze zmianą ról.

 

 

Czwartek 23.04.2020r.

Temat: Dzień ekologa

Cele:

Dziecko:

 

•           rozumie, że segregacja odpadów służy ochronie środowiska;

•           sprawnie posługuje się przyborami kreślarskimi – prawidłowo trzyma flamastry;

•           rozumie, że czynności dnia codziennego mogą;

•           wpływać na ochronę środowiska;

•           aktywnie uczestniczy w zabawach twórczych.

 

 

1. „Trening strażnika przyrody” – zestaw ćwiczeń porannych.

Ÿ  Tropiciele – dziecko udaje skradanie się i chowanie (nisko schylone, idzie na palcach);

Ÿ  Praca na wysokości – dziecko naśladuje chodzenie na szczudłach (na palcach i sztywnych nogach);

Ÿ  Zbieramy śmieci – dziecko stoi w małym rozkroku i wykonuje skłony w przód;

Ÿ  Ruszam z pomocą – dziecko w siadzie, uderza o podłogę całymi stopami – szybko i wolno.

Ÿ  Naśladuj mnie – naśladowanie min i gestów pokazywanych przez rodzica.

 

2. „Dzielny ekolog to...” – burza mózgów, kolaż.

 

Rodzic zachęca dziecko do wypowiedzi na temat: Kto to jest dzielny ekolog? Co trzeba robić, aby zostać dzielnym ekologiem?. Wspólnie wymieniają proste czynności, które mają duże znaczenie i które można wykonywać każdego dnia, np. oszczędzanie wody, gaszenie światła, podróżowanie rowerem zamiast samochodem.

Pomocne mogą być plansze, które znajdziecie tutaj: https://drive.google.com/file/d/135Hofg2Y3RWXe7ZK8yWSOMIeYKxH4iBk/view

Po rozmowie i sformuło­waniu wniosków, rodzic proponuje dziecku wykonanie plakatu przedstawiającego dzielnego ekologa. Dzieci wspólnie z rodzicem rysują sylwetę ekologa na kartce. W tym celu mogą wykorzystać ilustracje z gazet, kalendarzy itp. (przedstawiające np. rośliny, konewkę, rower). Dziecko dorysowuje brakujące elementy flamastrami.

 

Środki dydaktyczne: arkusz papieru, flama­stry, kolorowe gazety, kalendarze, nożyczki, klej.

 

3. „Dbam o przyrodę!”– zabawa dydaktyczna.

 

Rodzic zachęca dziecko do wspólnej zabawy utrwalającej zasady segregowania śmieci. Prezen­tuje trzy kosze (mogą to być kosze narysowane, bądź wycięte z kolorowego papieru czy po prostu wydrukowane) w kolorach przypisanych odpadom: czarny – mieszane, zielony – szkło, niebieski – papier, żółty - plastik. Dzieci otrzymują zdjęcia, ilustracje z odpadami lub przedmioty do segregacji i prawidłowo je grupują, np. po pięć sztuk każdego rodzaju. Po wspólnym wykonaniu zadania rodzic wprowadza zmiany, np. dziecko zamyka oczy, a osoba dorosła przekłada jeden lub więcej elementów tak, aby nie pasowały. Dziecko powinno te zmiany zauważyć i wskazać, a następnie przeliczyć zawartość koszy. Następ­nie rodzic prosi o dokończenie zdań: Dbam o przyrodę, ponieważ… Do niebieskiego pojemnika zawsze wrzucam…, a do zielonego – … Potrafię oszczędzać prąd, ponieważ… W lesie nigdy nie moż­na… Najbardziej niebezpieczne dla przyrody są… Na zakończenie dziecko wykonuje zadanie w karcie pracy zgodnie z instrukcją – liczą śmieci prawidło­wo umieszczone w różnych pojemnikach.

 

Środki dydaktyczne:KP3 s. 33, trzy kosze: czarny, zielony, niebieski i żółty, zdjęcia, ilustracje z odpadami do segregacji lub przedmioty do segregowania.

 

4. „Las”– zabawa pantomimiczna.

 

Rodzic mówi: Wyobraź sobie, że jesteś drzewem rosnącym w lesie. Dziecko naśladuje drzewo w do­wolny sposób. Następnie rodzic podaje hasła, np.: Silne drzewo. Słabe drzewo. Pada deszcz. Świeci słońce. Ptaki budują gniazda w konarach drzew. Burza. Dziecko wczuwa się w podane sytu­acje i przestawia je
w dowolny sposób.

 

5. „Duszki leśne”– utrwalenie piosenki.

Środki dydaktyczne:CD Piosenki nr 22

 

6. „Zagadkowy spacer”– zabawa sensoryczna.

Dziecko powoli przechodzi bosymi stopami po ścieżce sensorycznej ułożonej w formie koła. Rodzic zachęca dziecko do opisywania wrażeń.

 

Środki dydaktyczne:materiały do utworzenia ścieżki sensorycznej: wycieraczka igłowa, folia bąbelkowa, papier pakowy, woreczki z grochem itp.

Piątek 24.04.2020r.

Temat: Zdobywamy odznaki

Cele:

Dziecko:

•          podsumowuje zdobyte widomości;

•          podaje charakterystyczne cechy rzeczy i zjawisk;

•          stara się aktywnie uczestniczyć w działaniach, zadaje pytania, aby zaspokoić ciekawość;

•          uczestniczy w zabawie ruchowej;

•          przejawia opiekuńczy stosunek do przyrody.

1. Jestem dzielnym ekologiem! – zabawa dydaktyczna.

Rodzic przygotowuje pudełko z karteczkami, na których zapisane są zdania prawdziwe i nieprawdziwe, oraz drugie z przygo­towanymi zielonymi kółeczkami (mogą je wcześniej wyciąć dzieci). Po wylosowaniu przez dziecko karteczki, opiekun odczytuje zdania i prosi o określenie, czy dane zdanie jest prawdziwe, czy – fałszywe. Dziecko podaje odpowiedź w ustalony sposób, np. prawda – klaskanie, fałsz – tupanie nogami. Za każdą poprawną odpowiedź gracz otrzymuje jeden punkt – zielone kółeczko.. Dzieci układają zdobyte fanty przed sobą i przeliczają je. Za zdobyte punkty, dziecko otrzymuje tytuł ekobohatera.

Przykładowe zdania:

Szkło można wywieźć do lasu.

Ptaki jedzą tylko reklamówki.

Wodę i prąd trzeba oszczędzać.

Śmieciarki nie są nam potrzebne.

Papier, szkło i plastik trzeba segregować.

Rośliny lubią zanieczyszczone powietrze.

Śmieci same się sprzątają.

Trzeba dbać o świeże powietrze.

Po zabawie dziecko może wykonać kartę pracy nr 3, znajdującą się w linku: https://lecibocian.pl/dzien-ziemi-nasza-planeta-karty-pracy-do-druku/

Środki dydaktyczne: pudełko lub kapelusz, karteczki ze zdaniami, zielone kółeczka, karta pracy.

               

2. „Segregujemy śmieci” – zabawa orientacyjno­-porządkowa.

Rodzic rozkłada karteczki w kolorach odpowiadających kolorom pojemników na odpady (niebieska – papier, zielona – szkło, brązowa – bio, żółta – metale i tworzywa sztuczne, czarna – mieszane). Dziecko otrzymuje po kilka obrazków (mogą być wycięte z gazetek reklamowych) z przedmiotami wykonanymi z różnych materiałów bądź przedmioty do segregacji. Biegają swobodnie po sali, a na hasło: Sprzątamy – umieszczają swoje przedmioty na odpowiednich kolorach karteczek, np. karteczka żółta – plastikowe butelki, karteczka zielona – słoiki, szarfa brązowa – skórka od banana. Na koniec wspólnie sprawdzają poprawność wykonania zadania.

Środki dydaktyczne: karteczki w kolorach: niebieskim, zielonym, brązowym, żółtym, czarnym, kilka obrazków (np. z gazetek reklamowych) z przedmiotami wykonanymi z różnych materiałów bądź przedmioty do segregacji.

3. „Odznaki dla ekobohaterów!”– zabawa plastyczno-badawcza.

Dziecko projektuje i wykonuje medal/odznakę ekobohatera. Dziecko eksperymentuje z różnymi materiałami plastycz­nymi, próbują je łączyć .Rodzic zachęca dziecko do dzielenia się doświadczeniami i spostrzeżeniami, np. na temat tego, co można połączyć przy pomocy kleju, a co – przy pomocy plasteliny. Po wykonaniu odznaki, rodzic uroczyście mianuje dziecko EkoBohaterem,

Środki dydaktyczne: materiały do wykonania medalu, np. grube kółka z tektury, sznurek jutowy, flamastry, nożyczki, papier kolorowy, guziki, ilustra­cje z czasopism lub kalendarzy, plastelina, klej.

4. „Znikające śmieci”– zabawa rozwijająca pamięć i koncentrację.

Przed dzieckiem ułożone są pojedyncze przedmioty związane z tematyką zajęć w ostatnim tygodniu (np. butelkę plastikową, reklamówkę, słoik, jabłko, doniczkę). Zadaniem dziecka jest zapamiętanie ich liczby i ułożenia, a następ­nie o zamknięcie oczu. Rodzic zmienia liczbę i kolejność przedmiotów. Na hasło: Czego brakuje i co nie pasuje? – dziecko próbuje nazwać brakujące elementy i odtworzyć początkowy układ.

Środki dydaktyczne: plastikowa butelka, rekla­mówka, słoik, jabłko, doniczka

 

Krąg tematyczny

Prosimy Rodziców o wydrukowanie poniższej tabeli i systematyczne zaznaczanie razem z dzieckiem wykonanych zadań. Wypełnioną tabelę należy zachować wraz z pracami dzieci.

Zadania można realizować z dzieckiem o dowolnej porze dnia, można również dzielić je na krótkie etapy biorąc pod uwagę predyspozycje dziecka.

 

Tablica-zadań-4-latki.jpg

 

Temat kompleksowy: Odwiedzamy zwierzęta na wsi

15.04. – 17.04.2020 r.

 

Środa 15.04.2020r.

Temat: Krowy, owce, świnki – zwiedzamy gospodarstwo

Cele:

Dziecko:

  • pogłębia wiedzę na temat gospodarstwa wiejskiego;
  • poznaje wybrane zwierzęta, jakie można spotkać w gospodarstwie wiejskim;
  • potrafi samodzielnie wypowiedzieć się na określony temat;
  • uczestniczy w zabawie ruchowej;
  • ćwiczy motorykę małą podczas zajęć plastycznych;
  • wykonuje poprawnie polecenia;
  • odpowiednio reaguje na komunikat rodzica.
     
  • 1. W gospodarstwie wiejskim – wprowadzenie do tematu zajęć, przeglądanie literatury związanej z gospodarstwem wiejskim, swobodne wypowiedzi dziecka. Wspólne oglądanie z dostępnej literatury ilustracji związanych z gospodarstwem wiejskim i z życiem na wsi oraz zamieszkujących tam zwierząt. Swobodne wypowiedzi dziecka na temat oglądanych ilustracji.

Środki dydaktyczne: książki i ilustracje nawiązujące do tematu gospodarstwa wiejskiego, ilustracje zwierząt wiejskich.

 

2. Psy i koty – zabawa ruchowa z elementami czworakowania.

Dziecko swobodnie poruszają się w rytm tamburyna lub innego dostępnego instrumentu. Na hasło: „Jesteś pieskiem” dziecko przyjmuje pozycję na czworakach i spaceruje jak piesek. Kiedy rodzic powie: „Jesteś kotkiem” dziecko przyjmuje pozycję na czworakach i wykonuje ćwiczenia grzbietu – wygina kręgosłup raz w górę, raz w dół. Na sygnał tamburyna lub innego dostępnego instrumentu wraca do biegu.

Środki dydaktyczne: tamburyn lub inny dostępny instrument.

 

3. Tu mieszkamy – projekt techniczno - plastyczny, wykonanie makiet budynków w gospodarstwie wiejskim, próby dopasowania zwierząt do ich domów.

Rodzic wraz z dzieckiem przygotowuje kartonowe pudełka. Dziecko opisuje je, proponuje, do czego można by je wykorzystać, może przez chwilę pobawić się nimi w sposób dowolny. Dziecko wypycha zwierzęta wiejskie i zgina je na pół wzdłuż linii przerywanej
(z wykorzystaniem Wyprawki) lub wycina zdjęcia, ilustracje przedstawiające zwierzęta wiejskie
z dostępnych źródeł. Następnie dziecko nakleja na pudełka zgromadzone obrazki (wycinki
z gazet) przedstawiające zwierzęta (na każdym pudełku jedno zwierzę): krowę, kurę, świnkę, konia lub owcę. Dziecko może też nakleić ilustrację przedstawiającą rolnika. Rodzic pomaga dziecku ustalić nazwy poszczególnych budynków oraz dopasować do nich nazwy zwierząt, które w nich mieszkają. Na każdym pudełku rodzic może napisać drukowanymi literami nazwę budynku (obora, kurnik, chlew, stajnia, stodoła). Dziecko głośno powtarza nazwy budynków, dzieląc je na sylaby. Na koniec dziecko wspólnie z rodzicem koloruje kredkami odpowiednio pudełka, aby powstały obora, kurnik, chlew, stajnia bądź stodoła.

Środki dydaktyczne: Wyprawka nr 17 „Wiejskie gospodarstwo”, gazety, ilustracje zwierząt wiejskich, pudełka, klej, nożyczki, kredki.

 

4. Harce na łące – zabawa ruchowa z elementami czworakowania.

Dziecko porusza się po dywanie w pozycji na czworakach – jest konikiem. Co jakiś czas rodzic wydaje polecenia: Wio – konik zaczyna spokojnie spacerować, Galop – konik przyśpiesza, Prrr – zatrzymuje się w bezruchu.

"Humorki" - zabawa - ćwizenia okazywania i rozpoznawania emocji. Dziecko i rodzic siadają naprzeciwko siebie. Zabawę rozpoczyna rodzic - poprzez mimike twarzy pokazuje różne emocje, a dziecko rozpoznaje je i nazywa. Później następuje zamiana ról.

 

Czwartek 16.04.2020r.

Temat: Zwierzęta wokół nas

Cele:

Dziecko:

  • wsłuchuje się w treść opowiadania i rozmawia o jego treści;
  • bierze udział w zabawie ruchowej;
  • odpowiednio reaguje na zmianę głośności;
  • uwrażliwia się na budowę utworu;
  • doskonali umiejętności wokalne;
  • wyzwala aktywność ruchową przy muzyce.
  • 1. Na wsi – słuchanie opowiadania Wojciecha Widłaka pt. „Na wsi” oraz rozmowa na temat jego treści, wyszukiwanie wśród zabawek zwierząt wiejskich. Rodzic czyta opowiadanie:

Na wsi

Bardzo lubię nasze przedszkole, chyba wam już o tym mówiłem. Ale lubię też różne wyprawy. Przedwczoraj Jagódka zabrała mnie ze sobą i nie dość, że byłem w jej domu, to jeszcze pojechaliśmy
z jej mamą do wujka na wieś. Byłem już na wsi, w sadzie, więc myślałem, że teraz będzie tak samo – równiutkie rzędy drzewek, tyle że na owoce chyba jeszcze za wcześnie… Tymczasem było zupełnie inaczej! – Ojej! Twój wujek mieszka w tylu domach na raz? – wyszeptałem Jagódce na ucho, gdy już dojechaliśmy na miejsce. – Nie! – roześmiała się Jagódka – wujek z ciocią mają jeden dom – ten
z kwiatami w oknach. – To czyje są inne domy? – zapytałem. – Sam zobaczysz! – odpowiedziała tajemniczo Jagódka. Wydawało mi się, że Jagódka z mamą bardzo długo witają się z ciocią i wujkiem. Nie mogłem się doczekać, aż sprawdzimy, kto mieszka w tych tajemniczych domach. – Możemy zajrzeć do stajni i obory? – zapytała Jagódka. Wujek roześmiał się i powiedział: – Pewnie. Już idziemy. Widzę, że nie możesz się doczekać. I poszliśmy. Było niesamowicie! W stajni mieszkał koń, a właściwie pani koń, czyli klacz. Na nasz widok roześmiała się głośno: „hahaha”. Nie wiedziałem, że konie są takie wesołe. W oborze mieszkały trzy łaciate krowy, wyglądały, jakby je ktoś pomalował w czarne plamy. Jedna z nich miała maleństwo, trochę do niej podobne. Nazywa się cielę. Widziałem, jak piło mleko,
i to wcale nie z kubka! Był jeszcze kurnik, a w nim (pewnie się domyślacie) kury. I chlewik, a w nim wcale nie żadne chlewki, tylko świnie. Wszystkie zwierzęta mówiły coś po swojemu, ale niestety, nie wszystko zrozumiałem. W oddzielnym domu stały wielkie maszyny, trochę podobne do tej, która kiedyś przestraszyła mnie i Baltazara – wielkie, a niektóre i zębate. Tym razem wcale się ich nie bałem! – To jest traktor, a to kombajn – opowiadała mi Jagódka. Kiedy szliśmy już z powrotem przez podwórko, spotkaliśmy mamę kaczkę z żółtymi kaczuszkami. Gdyby nie dreptały za swoja mamą, pomyślałbym, że to przedszkolne przytulanki! Spytałem Jagódki czy nie moglibyśmy ich zabrać do przedszkola. – Nie, Kajtku – odpowiedziała poważnie. – To przecież zwierzęta, a nie zabawki! Niby racja, ale trochę mi szkoda. Może znajdziemy w przedszkolu podobne zwierzaki – zabawki?

Wojciech Widłak

Źródło: „Entliczek. Książka 5-latka”, Nowa Era, Warszawa 2016, s. 86–87.

Następnie rodzic zadaje dziecku pytania:

Dokąd pojechali Jagódka z Kajtkiem? Co zaskoczyło Kajtka? Jakie miejsca odwiedził Kajtek podczas wizyty na wsi? Kogo spotkał w stajni, w oborze, w kurniku, w chlewiku? Jakie pojazdy poznał Kajtek?. Na koniec rodzic prosi dziecko, aby rozejrzało się po swoim pokoju i spróbowało wśród zabawek odszukać te, które są imitacjami zwierząt z gospodarstwa wiejskiego.

Środki dydaktyczne: zabawki imitujące zwierzęta wiejskie

 

2. Polowanie na kury – zabawa bieżna.

Rodzic jest lisem, który będzie polować na kurę, czyli dziecko. Pokój dzieli na kurnik – w którym siedzi kurka, norę – w której czyha lis, oraz podwórko. Kurka (dziecko) spaceruje swobodnie po podwórku. Na komunikat: Uwaga, lis! - ucieka do kurnika, a lis (rodzic) próbuje ją złapać. Zabawę powtarzamy kilkukrotnie, po czym następuje zamiana ról.

 

3. Głośno – cicho – zabawa tropiąca, odpowiednie reagowanie na zmianę głosu.

Rodzic wybiera zabawkę – zwierzę, np. kotka, i chowa w wybranym miejscu. Dziecko próbuje odnaleźć zabawkę. Rodzic miauczy głośno, kiedy dziecko zbliża się do zabawki, lub cicho, kiedy się od niej oddala. Kiedy dziecko jest bardzo daleko – milczy. Później następuje zamiana ról – dziecko chowa zabawkę, rodzic jej szuka.

Środki dydaktyczne: zabawka – kotek

 

4.W kurniku – nauka piosenki.

Po wysłuchaniu piosenki dziecko wraz z rodzicem omawiają jej treść. Rodzic wyjaśnia dziecku, czym jest opera (teatr, w którym aktorzy śpiewają zamiast mówić). Następnie dziecko uczy się piosenki, powtarzając fragmenty za rodzicem.

1. Kogut zapiał: kukuryku!

Tyle kurek jest w kurniku;

wszystkie ładnie poprosimy

i operę urządzimy.

Ref. Ko, ko, ko, kukuryku!

To opera jest w kurniku!

2. Kogut zapiał: kukuryku!

Tyle kaczek jest w kurniku;

wszystkie ładnie poprosimy

i operę urządzimy.

Ref. Kwa, kwa, kwa, kukuryku!

To opera jest w kurniku!

3. Kogut zapiał: kukuryku!

Tyle gąsek jest w kurniku;

wszystkie ładnie poprosimy

i operę urządzimy.

Ref. Gę, gę, gę, kukuryku!

To opera jest w kurniku!

4. Małe pieski z boku stały,

też zaśpiewać z nimi chciały;

podskoczyły, zaszczekały,

przestraszyły kurnik cały.

Ref. Ko, ko, ko, kwa, kwa, kwa,

gę, gę, gę, hau, hau, hau, kukuryku!

I już pusto jest w kurniku!

Środki dydaktyczne: CD Piosenki nr 31 „W kurniku”

 

Piątek 17.04.2020r.

Temat: Co słychać w gospodarstwie?

Cele:

Dziecko:

  • aktywnie uczestniczy w zabawach ruchowych;
  • rozwija sprawność fizyczną podczas tematycznych zabaw ruchowych;
  • doskonali koordynację wzrokowo-ruchową;
  • rozwija zmysł estetyczny podczas zajęć plastycznych;
  • rozpoznaje dźwięki i dopasowuje je do zwierząt;
  • relaksuje się;
  • rozwija wyobraźnię.
  • 1. Zabawy ruchowe:

Siłacze – rozciąganie rąk ćwiczenie koordynacji całego ciała. Dziecko dobiera się w parę z rodzicem, ustawiając się naprzeciwko siebie. W rytm muzyki w półprzysiadzie podskakują. Na hasło, np.: Hop, zaczynają odpychać się rękoma.

Wesoły tor zabaw – zabawa ruchowo-naśladowcza.

Rodzic tworzy tor zabaw i różnych aktywności, którym kolejno będzie podążać dziecko. Na dywanie układa duże koło ze sznurka lub włóczki – drogę. Na tej trasie rozkłada w odstępach obrazki przedstawiające czynności lub zwierzęta wiejskie. Dziecko podąża drogą i naśladuje odpowiednie czynności lub sposób poruszania się zwierzęcia, np. obrazek przedstawiający konia – zadaniem dziecka jest naśladowanie ruchem cwału, dopóki nie dotrze do kolejnej aktywności, królik – dziecko skacze, zdjęcie dziecka z podniesioną nogą – skacze na jednej nodze itp.

 

2. Owieczka i świnka – praca plastyczna, technika łączona, rozwijanie zmysłu estetycznego, ćwiczenia motoryki małej i dużej. Praca plastyczna do wyboru przez dziecko.

Świnka - dziecko dzieli różową bibułę na drobne kawałki i nakleja ją na papierowy talerzyk. Koloruje wcześniej wycięte przez rodzica uszy oraz nosek na różowo i nakleja je na talerzyk, na białych kółkach czarnym mazakiem maluje oczy i przykleja w odpowiednich miejscach.

Owieczka - dzieci otrzymuje watę, którą dzieli na małe kawałki, a następnie nakleja na papierowy talerzyk. Buzię i uszy (wcześniej wycięte z białego papieru przez rodzica) koloruje na czarno lub brązowo i przykleja. Na białych kółkach czarnym mazakiem maluje oczy i nakleja w odpowiednich miejscach.

Środki dydaktyczne: mazaki, klej, papierowe talerzyki, wata, różowa bibuła, wycięte z białego papieru uszy i nosek świnki oraz uszy i buzia owieczki, kredki.

 

3. Co to za dźwięk? – zabawa dźwiękonaśladowcza, wyszukiwanie na ilustracjach zwierząt wydających usłyszane dźwięki.

Rodzic wybiera obrazki zwierząt, których głosy ma przygotowane w nagraniu, i rozkłada je w miejscu dobrze widocznym dla dziecka. Następnie odtwarza nagranie z odgłosami zwierząt, jakie można spotkać w gospodarstwie wiejskim, a dziecko wskazuje odpowiednie ilustracje. Następnie wspólnie nazywają każde zwierzę.

Środki dydaktyczne: CD Utwory nr 44 „Wiejskie podwórko”, ilustracje przedstawiające zwierzęta wiejskie.

 

4. Odpoczynek na wsi – zabawa relaksacyjna z wykorzystaniem krótkiej historyjki wizualizacyjnej.

Dziecko kładzie się na dywanie z zamkniętymi oczami. Rodzic czyta krótką historię. Opowiadaniu towarzyszy muzyka.

Spacerujemy kolorową łąką, słyszymy śpiew ptaków, a nad naszymi głowami fruwają kolorowe motyle i pszczoły. Zbliżamy się do małej drewnianej chatki z dachem pokrytym słomą. Przed domem mały piesek merda wesoło ogonkiem, a obok niego kot wygrzewa się w promieniach słońca. Na ławce przed domem siedzą dziadek z babcią i uśmiechają się przyjaźnie. Witamy się z nimi i odwzajemniamy uśmiech. Przechodzimy za chatkę i widzimy pięknego, stojącego na jednej nodze koguta. Dookoła niego spacerują małe kurczątka, wyjadając z trawy ziarenka. W oddali widzimy stado kaczek, które wesoło kwaczą: kwa-kwa-kwa. Czasem przez naszymi oczami przelatuje pszczoła, niosąca do ula nektar, z którego niebawem powstanie pyszny miód. Pod jednym z drzew rozkładamy koc, na którym się kładziemy, by chwilę odpocząć.

Karolina Rozpędek

Po wyobrażeniu sobie powyższej historyjki dziecko może wypowiedzieć się na temat tego, czy było to przyjemna wizualizacja, czy chciałoby przenieść się do opisanego miejsca i dlaczego.

Środki dydaktyczne: CD Utwory nr 8 „Leśna kołysanka”

 


 

Krąg tematyczny

Prosimy Rodziców o wydrukowanie poniższej tabeli i systematyczne zaznaczanie razem z dzieckiem wykonanych zadań. Wypełnioną tabelę należy zachować wraz z pracami dzieci.

Zadania można realizować z dzieckiem o dowolnej porze dnia, można również dzielić je na krótkie etapy biorąc pod uwagę predyspozycje dziecka.

Tablica-zadań-4-latki.jpg
      


 Temat kompleksowy: Wielkanoc

 

(06.04-10.04.2020)

 

Poniedziałek 06.04.2020 r. Przygotowania do Świąt

Cele

Dziecko:

  • wzmacnia więzi rodzinne
  • zapoznaje się z charakterystycznymi elementami związanymi z Wielkanocą
  • kształtuje umiejętności uważnego słuchania opowiadania czytanego przez rodzica

 

1.) "Zajączki" – zabawa ruchowa skoczna. Rodzic rozkłada na dywanie sylwety pisanek, między którymi dziecko ma się poruszać podczas muzyki. Gdy muzyka milknie, dziecko staje przed wybraną pisanką i obunóż przeskakuje przez nią.

 

2.) "Przygotowania do świąt" – zajęcia o emocjach, wzmacnianie więzi rodzinnych.

 

Środki dydaktyczne: obrazki ilustrujące treść wiersza, wielkanocna pisanka (np. plastikowa lub drewniana), obrazki lub zdjęcia przedstawiające członków rodziny (mama, tata, babcia, dziadek, dzieci: chłopiec, dziewczynka), obrazek koszyka lub koszyk, obrazki produktów wchodzących w skład święconki lub te produkty.

 

– Przed Wielkanocą – wysłuchanie i analiza treści wiersza. Rodzic czyta wiersz z jednoczesnym ilustrowaniem go obrazkami lub rekwizytami.

 

Przed Wielkanocą Dominika Niemiec

Pomogę mamie upiec makowca i babkę.

Na babkę, wiem to na pewno, zawsze babcia ma chrapkę.

Ale najpierw trzeba święconkę przygotować.

Może tym razem czekoladowe jajka tam schować?

Babcia jak co roku tłumaczy: „Do koszyka pisanki wędrują,

zobaczysz, wnusiu, na śniadanie na pewno ci posmakują".

Dziadek z tatą też dzielnie mamie pomagają,

od samego rana dom cały sprzątają.

Fajnie jest być razem, szykować wszystko na święta,

pomagać sobie, kochać bliskich, o wielkanocnych zwyczajach pamiętać.

 

 

Rozmowa z dzieckiem na podstawie tekstu utworu. Rodzic pyta:

  • O jakich świętach była mowa w wierszu?
  • Kto brał udział w przygotowaniach do świąt?
  • Co takiego działo się podczas przygotowań?
  • Jak myślisz jak czuła się dziewczynka?
  • Czy osoby z tej rodziny się kochają?
  • Dlaczego tak uważasz?
  • Czy pomagasz u nas w domu w przygotowaniach do świąt?
  • W jaki sposób pomagasz?
  • Jak czujesz się w święta, gdy przebywamy wszyscy razem?

3.) "Marsz na czworakach między gęstymi zaroślami" – zabawa z elementem czworakowania. Rodzic gra na tamburynie lub dowolnym instrumencie, a dziecko swobodnie biegają po pokoju. Gdy rodzic przestanie grać, dziecko poruszają się na czworakach, udając przechodzenie między zaroślami.

 

Środki dydaktyczne: tamburyn lub dowolny instrument

 

4.) "Kurczaczki w skorupkach" – zabawa ruchowo-naśladowcza. Rodzic gra na tamburynie lub innym dowolnym instrumencie. Dziecko zamienia się w kurczaczka i kurczaczek biega po sali. Na hasło rodzica.: Kurczaczek w skorupce dziecko zatrzymują się, przykuca, tworzy nad głową daszek ze splecionych dłoni. Na polecenie rodzica.: Kurczaki wychodzą ze skorupek dziecko otwiera splecione dłonie i ponownie poruszają się w rytm muzyki. Zabawę powtarzamy kilka razy.

 

Wtorek 07.04.2020 Pisanki, kraszanki

Cele

Dziecko:

  • wykonuje poprawnie polecenia
  • liczy w dostępnym zakresie
  • słucha uważnie piosenki i uczy się ją śpiewać
  • kształtuje umiejętności klasyfikowania obrazka i jego cienia

      1.) "Kura znosi jajko” – zabawa ruchowa z elementami liczenia. Dziecko poruszają się w rytm grany przez rodzica na tamburynie lub dowolnym instrumencie. Gdy rodzic przestaje grać, dziecko zatrzymuje się. Rodzic pokazuje kartonik z określoną liczbą kropek od 1 do 4, mówiąc:

Kura znosi jajka. Ile ich zniosła?.

Dziecko liczy kropki i mówi tyle razy „ko”    

                                         

Środki dydaktyczne: tamburyn lub dowolny instrument, kartoniki z kropkami od 1 do 4.

 

2.)  2.) „Pisanki wielkanocne” – ćwiczenia w klasyfikacji i liczeniu. Rodzic rozkłada na dywanie sylwety jajek ozdobione kropkami i kreskami (cztery jajka ozdobione kropkami i cztery ozdobione kreskami).

Zadaniem dziecka jest podzielenie jajek ze względu na wzór. Dziecko liczy jajka w kropki i w kreski. Określają, ile ich jest. Następnie rodzic daje dziecku po cztery jajka żółte i po cztery niebieskie. Dziecko oddzielają od siebie jajka według koloru. Liczy, ile jest jajek każdego koloru.

 

Środki dydaktyczne:sylwety jajek: ozdobione kropkami i kreskami, żółte i niebieskie

 

3.)  3.)„Wielkanocne życzenia” – nauka piosenki. (sł. Dorota Kluska, muz. Andrzej Zagajewski)

1. Na rzeżuchę wskoczył zając, już wesoło kica

i mazurkiem lukrowanym ciągle się zachwyca.

 

Ref. Nagle zjawił się kurczaczek nie wiadomo skąd,

Życząc dobrych i wesołych Wielkanocnych Świąt.

 

2.Kurczak piórka swe nastroszył, żurku zasmakował

i pisankę w różne wzory pięknie pomalował.

 

Ref. Nagle zjawił się baranek nie wiadomo skąd,

Życząc dobrych i wesołych Wielkanocnych Świąt.

 

3..Kurczak z lukru, baran z cukru, czekolady zając

powpadały do koszyka, radośnie śpiewając.

 

 

Ref. / Niech popłyną w świat życzenia do każdego z was

Niech to będzie najpiękniejszy wielkanocny czas / 2 x

 

4.)  4.) „Dopasuj cienie” – zabawa doskonaląca percepcję wzrokową.

Rodzic układa na dywanie odwrócone kolorowe obrazki oraz cienie obrazków kładzie bez odwracania na dywanie.

Dziecko losuje kolorowy obrazek i ma dopasować do niego odpowiedni cień.

 

Środki dydaktyczne: karteczki z obrazkami i karteczki z cieniami tych obrazków

 

 

 

Środa 08.04.2020 Wielkanocne tradycje

 

Cele

Dziecko:

 

  • wykonuje poprawnie polecenia
  • poznanie polskich zwyczajów związanych z Wielkanocą
  • poznanie określeń: pisanka, kraszanka
  • wykonuje pracę plastyczną zgodnie z instrukcją

1. „Pomagam mamie” – zabawa pantomimiczna. Dziecko swobodnie biega po dywanie. Gdy usłyszy gwizdek lub ustalony dźwięk, zatrzymuje się i pokazuje czynność, którą wymieni rodzic. (Pomagam mamie: zetrzeć kurze z półek, mieszać ciasto, odkurzać, nakrywać do stołu, kroić warzywa, wkładać jajka do koszyka itp.).

Środki dydaktyczne: gwizdek lub inny przedmiot, który wydaje dzwięk

 

2. „Kolorowe pisanki i kraszanki” – praca plastyczna. Rozwijanie inwencji twórczej. Rodzic wyjaśnia dziecku różnice pomiędzy pisanką a kraszanką. Posługiwanie się określeniami: pisanka, kraszanka.

 

„Kolorowe pisanki i kraszanki” – praca plastyczna. Dziecko otrzymuje sylwetę jaja w kolorach np.: żółtym, czerwonym, zielonym oraz elementy do ozdobienia, np.: paski, kropki, kwiatki. Zadaniem dziecka jest ozdobienie sylwet jaj tak, by powstały pisanki. Następnie rodzic rozdaje sylwety jajek oraz farby plakatowe. Dziecko maluje na nich palcami. Tak powstają kraszanki. Rodzic umieszcza prace na domowej wystawie.

 

Środki dydaktyczne: sylwety jaj w kolorach, np.: żółtym, czerwonym, zielonym; elementy do ozdobienia, np.: paski, kropki, kwiatki; sylwety jaj do pomalowania; farby plakatowe.

 

3. „Pisanki we wzorki” – zabawa ruchowo-naśladowcza na podstawie wiersza K. Bayer. Dziecko stoi na dywanie i rytmicznie powtarza za rodzicem wiersz z jednoczesnym klaskaniem i dzieleniem na sylaby wybranych słów: pisaneczki, układane, kropeczki, złote, siedzi, kotek, ranek, koszu, malowane.

 

Następnie rodzic prosi, by dziecko usiadło i naśladowało razem z nim rysowanie na dywanie ilustracji do wiersza.

 

Dziecko mówi głośno to, co rysuje.

 

Po wykonaniu ćwiczenia rodzic pyta dziecko:

 

Jakie kolory mają wasze narysowane pisanki?.

 

 

Pisanki

 

Katarzyna Bayer

 

Leżą w koszyczku piękne pisaneczki (dziecko rysuje kształt dużego jajka)

kolorowe, malowane, ładnie układane. (dziecko naśladuje malowanie jajka pędzelkiem)

Pierwsza ma kropeczki, (dziecko rysuje kropeczki)

druga gwiazdki złote, (dziecko rysuje gwiazdeczki)

a na trzeciej siedzi

malowany kotek. (dziecko rysuje kotka)

W ten wielkanocny, wielkanocny ranek

poukładam w koszu (dziecko rysuje kosz)

śliczne jajka malowane. (dziecko rysuje kształt dużego i małego jajka)

kolorowe pisanki

 

Środki dydaktyczne: treść wiersza, kolorowe kredki, biała kartka A4

 

4. „Wyścigi jaj” – zabawa ruchowa zręcznościowa. Rodzic ustawia dziecko na brzeg dywanu i daje mu drewnianą łyżkę z plastikowym jajkiem (może być piłeczka pingpongowa). Drugą łyżkę z plastikowym jajkiem bierze rodzic. Zadaniem rodzica i dziecka jest przeniesie jak najszybciej „jajka” po wyznaczonej drodze do celu.

 

Środki dydaktyczne: drewniana łyżka 2 szt., plastikowe jajko lub piłeczka pingpongowa 2 szt.

 

 

Czwartek 09.04.2020 Pisanki, kraszanki, malowane jaja

Cele

Dziecko:

  • wzmacnia więzi rodzinne
  • kształtuje umiejętności uważnego słuchania opowiadania czytanego przez rodzica
  • potrafi odpowiedzieć na pytania
  • uczestniczy w zabawie ruchowej
  • słucha uważnie piosenki;
  • śpiewa piosenkę

1.)  1.) „Zajączki” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Rodzic rozkłada na dywanie okręgi zrobione np. z bibuły lub sznurka.

Dziecko jest zajączkiem. Przy dźwiękach dowolnej muzyki porusza się po pokoju, omijając okręgi. Gdy dźwięki muzyki ucichną, dziecko-zajączek zatrzymuje się przed kołami i wykonuje do nich skok, a następnie przysiad podparty.

Środki dydaktyczne: paski z bibuły lub sznurek, utwór muzyczny

 

2.)  2.) Wielkanoc – słuchanie opowiadania T. Kruczka połączone z rozmową na temat jego treści.

 

Wielkanoc Tomasz Kruczek

Właśnie chciałam obejrzeć książkę z obrazkami. Obiecałam to mojej żyrafie, że razem będziemy oglądać obrazki z Afryki. Nie wiem, czy wam mówiłam, ale żyrafa mieszka u mnie

w pokoju od niedawna. Wprowadziła się tu dokładnie w moje urodziny. No więc właśnie zabierałyśmy się do oglądania obrazków, gdy rozległ się dzwonek do drzwi.

– Tolu! Choć szybko – krzyknęła mama – babcia przyjechała na święta!

Bardzo się ucieszyłam, bo święta z babcią są zupełnie niesamowite. Babcia zna się na świętach jak nikt inny na świecie. A to przecież wkrótce Wielkanoc i trzeba się do niej dobrze przygotować.

– Dzień dobry, dzień dobry, dzień dobry – tubalnym głosem wołała babcia z przedpokoju.

Stała w drzwiach, jak zawsze w swojej wielkiej kolorowej spódnicy i z burzą siwych włosów na głowie. W rękach trzymała ogromny wiklinowy kosz pełen świątecznych skarbów. Jak na razie schowanych przed nami pod białą serwetą.

– Czas rozpocząć świąteczne przygotowania! – stwierdziła, patrząc po kolei na każdego

z nas. – Co wy na to?

– Wspaniale! – krzyknęłam – będę mogła ci pomagać?

– Oczywiście, Tolu, ty, mama i tata. Wszyscy razem się za to zabierzemy. Mamy na to cały

tydzień.

– No i proszę – zaśmiał się tata – babcia przejęła dowodzenie.

– Oczywiście, mój drogi – odparła i podała mu kosz, który musiał być bardzo ciężki, bo tata

zrobił bardzo zdziwioną minę i kilka razy z niedowierzaniem podnosił go do góry.

I tak się zaczęła wielkanocna przygoda. Najpierw sadziłyśmy rzeżuchę. Na talerzu w kwiatki

rozsypałam ziemię i wysypałam maleńkie brązowe ziarenka. Potem całość podlałam wodą.

– Tylko pamiętaj, żeby podlewać codziennie – ostrzegła mama – inaczej rzeżucha nie zdąży

wyrosnąć do świąt.

– Dobrze, mamo – powiedziałam i naprawdę starałam się pilnować podlewania. Wiecie, to

niesamowite, kiedy ziarenka pękają i wyrastają z nich maleńkie roślinki, które są codziennie

większe. Bardzo lubię rzeżuchę. Żyrafa chyba nie. Powiedziała mi na ucho, że bardzo dziwnie

pachnie i nie będzie jej jeść. Śmieszna ta żyrafa.

Kiedy zasadziłam rzeżuchę, przyszedł czas na malowanie pisanek. Najpierw tata zrobił wydmuszki z jajek. Aż cały był czerwony na buzi od tego dmuchania. A na drugi dzień zabraliśmy się za malowanie. Pisanki maluje się na sto sposobów. Można malować farbkami, można pisakami, można poprzyklejać do nich różne rzeczy. Najważniejsze to nie zgnieść wydmuszki. Ale czasami wydmuszka pęka. W zeszłym roku strasznie się tym martwiłam. Teraz jestem już duża i się nie martwię, bo zawsze można zrobić nową pisankę.

Kiedy mieliśmy już cały koszyk kolorowych pisanek, przyszedł czas na świąteczne wypieki.

Tata przyniósł dla mnie do kuchni specjalny mały zabawkowy stolik, żebym mogła pomagać

babci i mamie. I pracowałyśmy wszystkie trzy. To znaczy babcia i mama pracowały, a ja pomagałam.

Pieczenie nie jest wcale łatwe. Ręce bardzo szybko oklejają się mąką i można pobrudzić

całą kuchnię i fartuszek. I powiem wam, że bardzo szybko cała byłam w mące i klejącym cieście.

– Nie przejmuj się, Tolu – powiedziała babcia, widząc moją zmartwioną minę. – Bardzo dobrze nam pomagasz i najważniejsze, że się uczysz przygotowywać święta. To bardzo ważne!

Później babcia umyła mi ręce i buzie i zdjęła fartuszek.

– A teraz mam coś dla ciebie – mrugnęła do mnie okiem i zaprowadziła mnie do tego wielkiego kosza, który przyniosła.

– Proszę, to dla ciebie – powiedziała i podała mi wielką księgę z kolorowymi obrazkami. – To

książka o świątecznych zwyczajach.

Pobiegłam do pokoju i razem z zabawkami zaczęliśmy wszyscy ją przeglądać. A tam same

cudeńka! Wycinankowi chłopcy i wycinankowe dziewczynki w kolorowych spódnicach biegają po kartkach! Niosą wysokie kolorowe palmy zrobione z malowanej trawy i kwiatów. A każda palma ledwo co mieści się na kartce.

– To Niedziela Palmowa – powiedział tata, który dosiadł się do nas na chwilę.

– A tu zobacz! Dzieci idą ze święconką do kościoła – dodał.

I rzeczywiście, na obrazku dzieci niosły małe koszyczki przykryte białymi serwetkami.

– O, a tu pisanki, ale takie dziwne – pokazałam kolejny obrazek.

– To nie pisanki tylko kraszanki – powiedział tata. – Zamiast malować wydmuszki, wzory

skrobie się ostrym nożykiem.

– A to stół na niedzielne wielkanocne śniadanie – pokazał tata.

– Jest babka i mazurek, i baranek, szynka i pisanki, i kiełbaski, i inne przysmaki. A tu dalej

drzewa pełne małych zielonych pączków, z których lada moment miały wystrzelić liście. Zupełnie jakby cała przyroda cieszyła się ze świąt.

– A to lany poniedziałek – zaśmiał się tata. – Wycinankowi chłopcy oblewali wycinkowe

dziewczynki wycinankową wodą, a one śmiały się, uciekały, tak szybko że omal nie wypadły

z książki.

– Dosyć tego oglądania! Muszę biec pomagać mamie i babci – powiedział tata i wyszedł z pokoju.

– O, to mi się podoba – powiedział, zerkając z półki porcelanowy słoń. – Takie polewanie.

Bardzo lubię polewanie wodą.

– Ja tam wolę palmy – powiedziała żyrafa. – Są takie wysokie jak ja!

– A ja najbardziej lubię baranka – powiedział pluszowy baranek.

– A ty, Tolu – spytała żyrafa – co najbardziej lubisz w tych świętach?

– To, że w ogóle są i że babcia przyjechała – powiedziałam – i że wszyscy jesteśmy razem.

Kiedy zasypiałam, wszystkie zabawki opowiadały sobie, co najbardziej lubią w święta wielkanocne.

Jedynie mały pluszowy zajączek nic nie mówił, tylko uśmiechał się tajemniczo.

 

Rozmowa na temat opowiadania. Rodzic zadaje pytania:

Jak nazywają się święta, do których przygotowywała się Tola?;

Kto przyjechał na święta do Toli?;

Co babcia przywiozła ze sobą?;

Co posadziła Tola na talerzu?;

Co tata zrobił z jajek?;

Jak nazywały się jajka, które malowała Tola?;

Co babcia dała Toli do oglądania?;

Jak wyglądał stół wielkanocny na obrazku w książce, którą Toli dała babcia?;

Co Tola najbardziej lubi w Świętach Wielkanocnych?.

 

3.)  3.) „Święta Wielkanocne” – nauka piosenki. (sł. Anna Bomba, muz. Andrzej Zagajewski)

Ref. /Święta Wielkanocne

wiosną pachnące,

z bukszpanem i barankiem,

pisanką i zającem / 2x

 

Co roku w Wielkanoc

koszyki stroimy

i w Wielką Sobotę

pokarmy święcimy.

 

W koszyku wędlina,

chlebek i jajeczko,

i mały kurczaczek

żółty jak słoneczko.

 

Słodziutki mazurek,

cukrowy baranek,

chrzan, sól oraz babka

zrobiona przez mamę.

 

W niedzielę do stołu

wspólnie zasiadamy,

dzielimy się jajkiem,

życzenia składamy.

 

Ref. /Święta Wielkanocne

wiosną pachnące,

z bukszpanem i barankiem,

pisanką i zającem / 2x

 

4.)  4.) „Zbieranie jagód” – ćwiczenia dużych grup mięśniowych. Dziecko maszeruje, unosząc wysoko kolana.

Na polecenie rodzica. dziecko robi przysiad, udając zbieranie jagód, następnie wstaje, prostuje się i dalej spaceruje, unosząc wysoko kolana.

 

 

Piątek 10.04.2020 Na świątecznym stole

Cele

Dziecko:

  • wzmacnia więzi rodzinne
  • uczestniczy w zabawie ruchowej
  • wykonuje pracę plastyczną zgodnie z instrukcją

1.)    1.) Zestaw ćwiczeń ruchowych.

– „Skaczące pisanki” – dziecko staje na wyznaczonej linii i skacze obunóż do końca pokoju.

– „Zające na łące” – dziecko wykonuje zajęcze skoki (w przysiadzie najpierw przekładane są ręce, później nogi) do wyznaczonego miejsca.

– „Mówiąca pisanka” – dziecko staje w kole. Rodzic rzuca piłkę do dziecka, mówiąc: Rzuć, kucając / Rzuć, siedząc / Podskocz i rzuć. Dziecko wykonują polecenia.

Środki dydaktyczne: piłka

 

2.)   2.) Króliczek ze skarpetki – projekt plastyczno - techniczny

Do skarpety wsypujemy ryż lub np. kasze gryczaną napełniamy 2/3 całej skarpety. Na dole robimy brzuszek króliczka – zawiązujemy tasiemkę i oddzielamy brzuszek od głowy. Następnie forujemy głowę i znów zawiązujemy tasiemkę – tak powstała głowa. Ściągacz skarpety dzielimy na dwie równe części rozcinając nożyczkami w ten sposób powstały dwa uszka króliczka. Pod szują króliczka możemy zawiązać ozdobną kokardkę. Oczka i nos można narysować mazakiem lub nakleić naklejki imitujące oczy i nosek - wtedy króliczek będzie wyglądał prawie jak żywy.

Środki dydaktyczne: skarpetki np. w kolorze szarym, czarnym, sznurek, tasiemka, nożyczki, ryż lub kasza np. gryczana, flamaster albo naklejki imitujące oczy.

 

3.) Wyścig z jajem – zabawa ruchowa
Potrzebna będzie łyżka - drewniana lub zwykła, i sztuczne jajko. Rodzic razem z dzieckiem wyznaczają start i metę, dziecko ma za zadanie przenieść jajko na łyżce w taki sposób, aby nie spadło. Możemy mierzyć czas, zaproponować konkretny sposób poruszania się, np. tyłem, bokiem, stopa za stopą, na kolanach, wielkimi krokami, na palcach, na piętach, na bokach stóp, dołożyć przeszkody na które nie wolno nadepnąć, z jajkiem między kolanami itd. Dziecko powinno starać się przez całą trasę trzymać wyprostowaną rękę.

Środki dydaktyczne: drewniana lub metalowa łyżka np. do jedzenia zupy

 

4.)   4.)  „Na łące” – zabawa relaksacyjna.


Dziecko kładzie się na dywanie na plecach. Wyobraża sobie zieloną łąkę, po której kicają zające. Oddycha głęboko. Rodzic może odtwa­rzać spokojny utwór. Po skończonej  melodii siada swobodnie. Rodzic jako pierwszy opowiada jak się czuł podczas leżenia  na plecach. Następnie następuje zmiana – dziecko, przy wsparciu rodzica opowiada o sobie, jak się czuło podczas leżenia  na plecach.

        Środki dydaktyczne:płyta CD z nagranym spokojnym utworem, szumem lasu, wody.

 

 

 

 

Krąg tematyczny

Temat kompleksowy: Czekamy na Święta Wielkanocne

(30.03-03.04.2020)

Poniedziałek 30.03.2020 r. Wielkanocne zwyczaje

Cele:

Dziecko:

  1. uważnie słucha tekstu czytanego;
  2. potrafi odpowiedzieć na pytania;
  3. uczestniczy w zabawie ruchowej;
  4. potrafi naśladować zwierzęta;
  5. wskazuje elementy charakterystyczne dla świąt Wielkanocnych: baranek, palemka, pisanka, koszyczek ze święconką, jajka;
  6. sprawnie wykonuje karty graficzne.

Aktywności dziecka:

  • „Wielkanocne zwyczaje” – rozmowa rodzica z dzieckiem na podstawie wiersza Wielkanocne zajączki M. Lewickiej oraz rekwizytów. Wyróżnianie elementów charakterystycznych dla Świąt Wielkanocnych.


Pytał raz zająca zając,

Kręcąc noskiem i wzdychając:

„Powiedz, drogi przyjacielu,

Wszak na rzeczach znasz się wielu,

Co dać dzieciom na Wielkanoc:

Czy marchewkę, świeże siano,

Pęk sałaty lub kapustę?

Martwię się już tak od szóstej!”.

A przyjaciel tak mu powie:

„Po co tracić czas i zdrowie!

Schrup marchewkę lepiej sam,

Bo ja inny pomysł mam.

Zajączkowa niespodzianka

Wielkanocna to pisanka!

Sposób prosty, mówię z góry:

Trzeba jajko wziąć od kury

I na twardo ugotować.

Gdy ostygnie, pomalować,

W kwiatki, kropki, kreski, szlaczki.

Ej, ucieszą się dzieciaczki!

Napisz jeszcze swe życzenia –

Wielkanocne pozdrowienia.

Wszystko już kolego wiesz,

Więc do pracy teraz spiesz”.

Pomknął ucieszony zając

Ważne słowa powtarzając.

A w świąteczny ciepły ranek

Wszystkie dzieci roześmiane

Otrzymały niespodzianki:

Dyngus, bazie i pisanki.

Wraz z żółtymi żonkilami

Mała kartka z życzeniami:

Niechaj dziś do wszystkich dzieci

Wielkanocne słonko świeci.

Dla starszaka i dla brzdąca

Pozdrowienia od ZAJĄCA.

Dziecko odpowiada na pytania dotyczące wysłuchanego tekstu: Jaki kłopot miał zajączek?; Jaką rade dał mu kolega?; Jak robi się pisanki?; Jakie niespodzianki dostały dzieci w wielkanocny poranek?. Następnie rodzic pyta dziecko o skojarzenia ze Świętami Wielkanocnymi (np. zajączek, kurczaczek, pisanka, Lany Poniedziałek, palma, koszyczek itp.). Rodzic może podawać skojarzenia fałszywe, wtedy dziecko dopasowuje odpowiednio skojarzenie (np. choinka, bałwan itp.).

  • „Ozdabiamy pisankę” – zabawa ruchowa z elementem równowagi – rodzic ze skakanki lub sznurka układa na podłodze wzór fali i zygzaka. Zadaniem dziecka jest przejść po ułożonych wzorach, tak by nie wypaść z wyznaczonej trasy.
  • „Już niedługo Święta” – rozmowa rodzica z dzieckiem o przygotowaniach do Świąt Wielkanocnych: o porządkach, o gotowaniu tradycyjnych potraw, o zwyczajach (święcenie pokarmów, śmigus-dyngus).

Wtorek 31.03.2020 r. Wielkanocne zwierzątka

Cele:

Dziecko:

  1. naśladuje rodzica podczas wykonywania ćwiczeń logopedycznych, oddechowych, zabaw paluszkowych, itp.;
  2. aktywnie uczestniczy w przygotowywaniu dekoracji świątecznych;
  3. klasyfikuje przedmioty według dwóch cech;
  4. przelicza dźwięki i odzwierciedla ich liczbę za pomocą ruchu;
  5. słucha uważnie piosenki;
  6. śpiewa piosenkę.

Aktywności dziecka:

  • Zajączki” – zabawa paluszkowa według Małgorzaty Barańskiej

Rodzic czyta wiersz, demonstruje dziecku ruchy (zginanie kolejnych palców), wszyscy wspólnie przeliczają palce, ustalają wynik odejmowania.

Pięć zajączków małych kica na polanie.
Gdy się jeden schowa, ile tu zostanie?
Pięć zajączków małych kica na polanie.
Gdy się dwa schowają, ile tu zostanie?
Pięć zajączków małych kica na polanie.
Gdy się trzy schowają, ile tu zostanie?
Pięć zajączków małych kica na polanie.
Gdy odejdą cztery, ile tu zostanie?
Pięć zajączków małych kica na polanie.
Kiedy pięć się schowa, ile tu zostanie?
Pięć zajączków małych już do mamy kica.
Kocha je ogromnie mama zajęczyca.

  • „Wielkanocne szeregowanie”zabawa dydaktyczna. Rodzic rozkłada przed dzieckiem porozcinane obrazki (pomieszane). Zadaniem dziecka jest najpierw różnicować grupy obrazków, a następnie uporządkować je od najmniejszego do największego. Do tego zadania można wykorzystać pomoce poniżej lub narysować je samemu, pamiętając o zróżnicowanej wielkości.

https://pedagogika-specjalna.edu.pl/pomoce-edukacyjne/wielkanoc-pomoce-dydaktyczne/

  • „Wyścig zajączków” – zabawa ruchowa z elementem skoku. Rodzic wyznacza linię mety i startu w dwóch różnych końcach pokoju. Dziecko ustawione jest na linii startu. Na sygnał rodzica, dziecko skacze obunóż do linii mety.
  • „Kurka znosi jajka” – zabawa ruchowa z elementem liczenia. Do tej zabawy potrzebna jest kostka do gry. Dziecko – kura rzuca kostką do gry, mówiąc Kura zniosła jajka. Ile ich zniosła? Dziecko z pomocą rodzica liczy ilość wyrzuconych oczek, pokazuje na palcach tą samą liczbę, a potem tyle razy mówi „ko”.

Znaki Wielkanocy

Te mazurki ozdobione migdałami

Te koszyki wypełnione pisankami

Te baranki ulepione z marcepanu

Bazie kotki od staruszki ze straganu

To są znaki tradycyjnej Wielkanocy

Kiedy życie się odradza do swej mocy

To znaki rozbudzonej świeżo wiosny

Świat się staje znów zielony i radosny

Świat radosny! Radosny!

Świat radosny!

Te palemki od bibuły kolorowe

Baby z lukrem wyrośnięte, bo drożdżowe

No a potem jeszcze lany poniedziałek

Śmigus dyngus pełen mokrych niespodzianek

 

 

Środa 1.04.2020 r. Pisanki-kraszanki

Cele:

Dziecko:

  1. aktywnie uczestniczy w zabawach ruchowych;
  2. ilustruje ruchem muzykę klasyczną;
  3. wykonuje pracę plastyczną zgodnie z instrukcją;
  4. aktywnie uczestniczy w przygotowywaniu dekoracji świątecznych.

Aktywności dziecka:

  • „Kolorowe kurczątka” – zabawy muzyczno-ruchowe. Ilustrowanie muzyki klasycznej ruchem i rysunkiem. Do tych propozycji zabaw należy odtworzyć dziecku utwór M. Musorgskiego Taniec kurcząt w skorupkach -

https://www.youtube.com/watch?v=e2ziz9Z6G84

-         „Taniec kurcząt w skorupkach” – zabawa ruchowa – Rodzic to mama-kwoka, stoi na środku pomieszczenia. Dziecko siedzi w siadzie skulonym. Gdy usłyszą muzykę, podnoszą się wolno i podbiegają do rodzica. Rodzic zmienia miejsce, a dziecko – kurczątko podąża za każdym razem biegnąc małymi kroczkami.

-         „Improwizacja ruchowa” – dziecko słuchając muzyki, w dowolny sposób ilustruje ją ruchem.

-         „Integracja muzyki z plastyką” – dziecko, słuchając muzyki, rysuje szybko pionowe kreski. Gdy następuje przerwa w muzyce, zmieniają kolor. Gdy muzyka wraca, znowu zaczynają rysować.

  • „Malowanki - pisanki” – praca plastyczna. Dziecko maluje klejem (typu wikol) duży kontur jajka i posypuje go kaszą manną lub drobną solą. Należy odczekać, aż klej dobrze wyschnie. Następnie dzieci malują przygotowane jajka farbami plakatowymi w dowolny sposób.
  • Opowieść ruchowa „Przygoda Wielkanocna” z elementem ćwiczeń gimnastycznych. Rodzic opowiada, pokazując odpowiednie ruchy ilustrujące jej opowiadanie. Dziecko ją naśladuje.

Mały zajączek (przykuca, przykłada dłonie do głowy - robi uszy zajączka) skakał po łące i zastanawiał się jaką ,świąteczną niespodziankę przygotować dla swoich przyjaciół (skacze w przysiadzie w różnych kierunkach). Postanowił zrobić dla nich pisanki (naśladuje malowanie pisanek). Kiedy były już gotowe, delikatnie poukładał je w wózku.(naśladuje przenoszenie pisanek w obu dłoniach z jednego miejsca na drugie). Powoli ciągnął wózek , aby rozwieść pisanki do swoich kolegów(naśladuje ciągnięcie ciężkiego wózka za sznurek). Wózek był ciężki. Zajączek co pewien czas zatrzymywał się, ocierał pot z czoła (ociera pot z czoła raz jedna ręką raz drugą) oraz przeciągał się ,aby rozprostować plecy i ręce (przeciąga się). Był już bardzo blisko domu kogucika ,kiedy nagle potknął się i przewrócił (naśladuje potknięcie i przewrócenie się).Wózek z pisankami przechylił się na bok , a pisanki poturlały się po trawie (turla się po dywanie w różnych kierunkach). Skorupki pisanek zaczęły pękać .Wykluły się z nich kurczątka (naśladuje wykluwanie się kurczątek z jajek). Zajączek przestraszył się i zaczął uciekać (skacze w przysiadzie), a kurczątka machając swymi malutkimi skrzydełkami, pobiegły za nim (biegnie machając ugiętymi łokciach rękami). Kurczątka były jednak malutkie, dlatego szybko się zmęczyły .Przykucnęły więc na trawie (przykuca), aby odpocząć. Tymczasem zajączek opowiadał przyjaciołom o swojej przygodzie, a oni się z niego głośno śmiali (naśladuje śmiech). Myślę, że o zajączku nie można powiedzieć , że był bardzo odważny, bo przecież przestraszył się małych kurczątek.

Po zabawie dziecko może wymyślić zakończenie historii, podać swoje propozycje, co mogło się stać z kurczątkami.

 

 

Czwartek 2.04.2020 r. Koszyczek wielkanocny

 

Cele:

 

Dziecko:

 

  1. aktywnie uczestniczy w przygotowywaniu dekoracji świątecznych;
  2. dokonuje syntezy sylabowej wyrazów;
  3. wykonuje poprawnie polecenia;
  4. rozwija percepcję słuchowo – językową;
  5. poprawnie odgaduje zagadki;
  6. słucha uważnie piosenki;
  7. śpiewa piosenkę.

 

Aktywności dziecka:

 

  • „Spacer kurcząt” – zabawy rytmiczna. Zabawę rozpoczyna rodzic. Idąc recytuje rytmicznie tekst, akcentując tupnięciem, a następnie klaśnięciem: Kur – cząt – ka kur – cząt – ka za ma – mą bie – ga – ją. Potem dziecko próbuje rytmicznie sylabizować tekst.

 

  • „Co włożymy do koszyczka?” – zabawa dydaktyczna. Rodzic przygotowuje obrazki przedstawiające przedmioty, które wkładane są do koszyczka wielkanocnego (ilustracje można pobrać tutaj - https://przedszkolankowo.pl/2017/03/21/wielkanoc-symbolika-pokarmow/), a także ilustracje innych przedmiotów, np.: samochód, Mikołaj , choinka, piłka itp. Wkłada to wszystko do koszyczka, następnie losuje jeden obrazek i nie podając nazwy przedmiotu, dzieli ją na sylaby. Dziecko ma za zadanie odgadnąć nazwę przedmiotu. Po odgadnięciu, dziecko także sylabizuje nazwę przedmiotu. Na koniec rodzic omawia wraz z dzieckiem symbolikę znaczenia pokarmów znajdujących się w koszyczku wielkanocnym.

 

 

  • Odgadywanie zagadek słownych:

 

Rośnie na polu, rolnik go zbiera, a na śniadanie konik go dostanie, (owies)

 

Gdy ciepły marzec powróci z wiosną Małe puchate na wierzbach rosną, (bazie)

 

Długie uszy, szare futro, trochę jest nieśmiały,

 

i z ogonkiem jak pomponik, cały dzień po lesie goni. (zajączek)

 

Co niesiemy do kościoła tydzień przed światami,

 

Wiedzą o tym chyba wszyscy. Chroni nas przed chorobami, (palma)

 

Ma skorupkę tak jak orzech, ale bardzo, bardzo cienką

 

Na śniadanie zjeść je możesz, raz na twardo, raz na miękko, (jajko)

 

Co to jest? Kolorowe, malowane, i kraszone i pisane, Na Wielkanoc darowane, (pisanki)

 

Kiedy śnieżek prószy, kiedy słonko świeci,

 

On chodzi w kożuszku, i zimą i w lecie, (baranek)

 

Gdy go weźmiesz za uszy, zaraz wszystko nosi,

 

Ma wiklinowy brzuszek, i nazywa się ........... (koszyk)

 

Żółciutkie, puchate, w koszu siedzą same,

 

głośno krzyczą: pi, pi, czekając na mamę. (kurczak)

 

 

Pisanki, pisanki,

 

jajka malowane

 

nie ma Wielkanocy

 

bez barwnych pisanek.

 

Pisanki, pisanki

 

jajka kolorowe,

 

na nich malowane

 

bajki pisankowe.

 

Na jednej kogucik,

 

a na drugiej słońce,

 

śmieją się na trzeciej

 

laleczki tańczące.

 

Na czwartej kwiatuszki,

 

a na piątej gwiazdki.

 

na każdej pisance

 

piękne opowiastki.

 

 

 

Piątek 3.04.2020 r. Śmigus-dyngus

 

Cele:

 

Dziecko:

 

  1. naśladuje rodzica podczas wykonywania ćwiczeń logopedycznych, oddechowych, zabaw paluszkowych, itp.;
  2. aktywnie uczestniczy w przygotowywaniu dekoracji świątecznych;
  3. wykonuje ćwiczenia gimnastyczne zgodnie z instrukcją;
  4. zna zasady obowiązujące podczas prowadzenia doświadczeń;
  5. podejmuje próby przewidzenia wyniku doświadczenia oraz wytłumaczenia go;
  6. przeprowadza doświadczenia zgodnie z instruktażem;
  7. czerpie radość z doświadczania i eksperymentowania;
  8. obserwuje wprowadzane zmiany w poziomach płynów w różnych naczyniach i podejmuje próby wnioskowania.

 

Aktywności dziecka:

 

  • „Lany poniedziałek” – słuchanie wiersza H. Łochockiej:

 

Śmigus-dyngus, dyngus- śmigus,

 

nie kryjże się , nie wymiguj,

 

bo dziś każdy , stary, młody,

 

nie uniknie wiadra wody !

 

Prysznic, prysznic koło studni,

 

już od rana pompa dudni.

 

Kto choć z okna nos wysunie,

 

wnet na niego strumień lunie!

 

Strach wystroił się w sukmanę,

 

całe plecy ma oblane.

 

Na sołtysa psotne dziewki

 

też chlupnęły pół konewki.

 

A Maryśka? Jeszcze sucha.

 

Wykręciła się dziewucha!

 

Sucha także i Dorota...

 

Zaczajmy się:

 

chlust! – Zza płota!

 

Dyngus – śmigus, śmigus – dyngus,

 

śmiej się, córko, śmiej się, synku;

 

tak się śmieje wieki całe

 

Wielkanocny Poniedziałek.

 

Po wysłuchaniu wiersza, dziecko odpowiada na pytania rodzica: Jaki to zwyczaj związany jest z wielkanocnym poniedziałkiem?; Czy należy się obrażać, jak ktoś zostanie oblany wodą?; Jakimi przedmiotami można oblewać wodą?

 

 

 

 

 

  • Praca plastyczna „Ziemniaczane pisanki” -do zorganizowania tej zabawy potrzeba jedynie kilku kształtnych ziemniaków, farbek plakatowych lub temperowych, płaskiej paletki lub kawałka tektury, pędzla lub wałka i kilkunastu kartek.

 

  1. kroimy na pół i ozdabiamy szlaczkami. Farbę wyciskamy na paletkę lub kawałek tektury, dziecko maluje ziemniak na wybrany kolor za pomocą wałka lub pędzla, a następnie odbija na kartce.

 

  • „Mokre zabawy” – zabawa badawcza. Rodzic gromadzi pojemniki do wody różnego kształtu, np. wąską, wysoką butelkę, szeroką wazę, słoik litrowy, szklanki, wodę, lejek, miskę, kamienie, papier, korek, wstążki, muszelki, kawałki drewno, klocki. Dziecko napełnia szklanki wodą tak, by w każdej szklance było tyle samo. Następnie nalewa wodę ze szklanek do naczyń o różnym kształcie (1 szklanka do 1 naczynia). Przygląda się poziomom wody i opowiada o ty, co widzi (wnioskuje).

 

 

 

Następnie wodę przelewa do miski, do której wrzucają różne przedmioty. Jednocześnie dziecko obserwuje, które z nich tonie, a które nie. Swobodnie wypowiada się na temat obserwacji.

 

Inne ciekawe zabawy i eksperymenty z wodą można znaleźć m.in. tutaj –

 

https://mojedziecikreatywnie.pl/2018/08/zabawy-i-eksperymenty-z-woda/;

 

https://www.youtube.com/watch?v=xUXeYx7L3RQ

 

 

 

 

Dzień Kobiet 2020

W grupie Biedroneczek z okazji Dnia Kobiet dziewczynki dostały prezenty od chłopców, natomiast chłopcy dostali od dziewczynek słodką niespodziankę.

 

20200306_095050.jpg20200306_095053.jpg20200306_095059.jpg20200306_095135.jpg20200306_095235.jpg20200306_095259.jpg20200306_095327.jpg20200306_095400.jpg20200306_095412.jpg20200306_095434.jpg20200306_095448.jpg20200306_095454.jpg20200306_095531.jpg20200306_095609.jpg20200306_095619.jpg20200306_095730.jpg20200306_095738.jpg20200306_095806.jpg20200306_095830.jpg20200306_095850.jpg20200306_095913.jpg20200306_095918.jpg20200306_095937.jpg20200306_095942.jpg20200306_100055.jpg20200306_100059.jpg20200306_100126.jpg20200306_100340.jpg20200306_100348.jpg

Podkategorie