Aktywności poniedziałek 06.04

 

Prosimy Rodziców o wydrukowanie poniższej tabeli i systematyczne zaznaczanie razem z dzieckiem wykonanych zadań. Wypełnioną tabelę należy zachować wraz z pracami dzieci.
Jesteśmy przekonane, że sprawi to Państwa pociechom dużo radości.

Tablica-zada-3-4-latki.jpg

 

Krąg tematyczny:Święta Wielkanocne

06.04.2020 – 10.04.2020

Temat:  Niedługo Wielkanoc

Cele:

$1-        Dziecko bierze udział w zabawie

$1-        * Dziecko zna podstawowe symbole związane z Świętami Wielkanocnymi

$1-        * Dziecko uważnie słucha krótkiego utworu literackiego i odpowiada na pytania

$1-        * Dziecko zna kolory, kojarzy je z odpowiednimi przedmiotami/zwierzętami itp

$1-        * Dziecko rozróżnia emocje i uczucia przyjemne i nieprzyjemne

$1-        * Dziecko wyrazi siebie za pomocą komunikatów niewerbalnych

1. „Pisanka” - Zabawa ruchowo-słuchowa (kształcenie koncentracji uwagi i koordynacji ruchowo – słuchowej) przy wierszyku:

Jak to miło i wesoło,
gdy pisanka krąży wkoło.
Była tu, już jest tam,
teraz ja pisankę mam!

 

Dziecko oraz rodzic (do zabawy zapraszamy także innych domowników) siadają na podłodze w kole krzyżując nogi. Uczestnicy układają z lewej dłoni „miseczkę”.

a) Gdy uczestników jest min. 3 - Uczestnicy prawą dłoń wkładają do swojej miseczki z dłoni, udając, że coś z niej biorą, a następnie przekładają dłoń do „miseczki” osoby siedzącej z prawej strony. Te ruchy należy powtórzyć wielokrotnie, początkowo w wolnym tempie, aby uczestnicy wykonywali gesty jednakowo podczas wypowiadanego wierszyka.

b) Gdy uczestników jest dwóch - rodzic z dzieckiem siedzą naprzeciwko siebie. Pierwsze dwa wersy rymowanki palce prawej ręki stukają w miseczkę z lewej ręki. Na słowa „była tu” stukamy w swoją miseczkę, „jest już tam” – stukamy w miseczkę dziecka (a dziecko rodzica), „teraz ja pisankę mam” – ponownie w swoją

Zabawę powtarzamy kilka razy. Zwracamy uwagę, aby dziecko mówiło wierszyk razem z nami na tyle, ile zapamięta.

2. Słuchanie opowiadania A. Galicy „Bajeczka wielkanocna”.

Rozmowa z dzieckiem na temat treści (wsypujących postaci, symboli Świąt Wielkanocnych).


Bajeczka wielkanocna

(Agnieszka Galica)

Wiosenne słońce tak długo łaskotało promykami gałązki wierzby, aż zaspa­ne wierzbowe Kotki zaczęły wychylać się z pączków.

– Jeszcze chwilę – mruczały wierzbowe Kotki. – Daj nam jeszcze pospać, dlaczego już musimy wstawać?

A słońce suszyło im futerka, czesało grzywki i mówiło:

– Tak to już jest, że musicie być pierwsze, bo za parę dni Wielkanoc, a ja mam jeszcze tyle roboty.

Gdy na gałązkach siedziało już całe stadko puszystych Kotek, Słońce po­wędrowało dalej. Postukało złotym palcem w skorupkę jajka – puk, puk! I przygrzewało mocno.

– Stuk, stuk! – zastukało coś w środku jajka i po chwili z pękniętej skorupki wygramolił się malutki Kurczaczek.

Słońce wysuszyło mu piórka, na głowie uczesało mały czubek i przewiązało czerwoną kokardką.

– Najwyższy czas – powiedziało – to dopiero byłby wstyd, gdyby Kurczątko nie zdążyło na Wielkanoc.

Teraz słońce zaczęło się rozglądać dookoła po łące, przeczesało promykami świeżą trawę, aż w bruździe pod lasem znalazło śpiącego Zajączka. Złapało go za uszy i wyciągnęło na łąkę.

– Co się stało? – zajączek przecierał łapką oczy.

– Już czas, Wielkanoc za pasem – odpowiedziało Słońce – a co to by były za święta bez wielkanocnego Zajączka? Popilnuj Kurczaczka, jest jeszcze bar­dzo malutki, a ja pójdę obudzić jeszcze kogoś.

– Kogo? Kogo? – dopytywał się Zajączek, kicając po łące.

– Kogo? Kogo? – popiskiwało Kurczątko, starając się nie zagubić w trawie.

– Kogo? Kogo? – szumiały rozbudzone wierzbowe Kotki.

I wtedy Słońce przyprowadziło do nich małego Baranka ze złotym dzwon­kiem na szyi.

– To już święta, święta – szumiały wierzbowe kotki (…)

(Źródło: „Wiersze i opowiadania nie tylko do czytania

– antologia literatury dziecięcej”)



3. „Skaczę w kolory” – zabawa ruchowa.

Dziecko ustawia się na końcu pokoju, naprzeciwko rodzica. Rodzic mówi „Baranek jak biały jak…” / „Kurczaczek jest żółty jak…” / "Zajączek jest szary jak…” . Za każdym razem, gdy rodzic mówi prawdę (np. „Kurczaczek jest żółty jak słoneczko”) dziecko stoi w miejscu. Gdy rodzic się pomyli (np. „Kurczaczek jest żółty jak chmurki na niebie”) dziecko skacze obunóż dwa razy do przodu w stronę rodzica. Zabawa się kończy, gdy dziecko dotrze do rodzica. Zabawę powtarzamy, jeśli dziecko jest wciąż zainteresowane.


UWAGA RODZICE – pośmiejcie się razem z dziećmi podczas tej zabawy. Pokażcie im, jak potraficie się świetnie z nimi bawić i zaśmiewać do łez, wymyślajcie śmieszne skojarzenia i opisy.


4. Relaksacja po zabawie – określanie emocji towarzyszących zabawom.

Gdy dziecko dotrze do końca, rodzic łapie je w ramiona i mocno przytula. 

Rozmowa o emocjach towarzyszących zabawie z rodzicem – rodzic nazywa emocje prowadząc rozmowę  - na przykład radość (można zapytać „ czy czułeś radość, gdy wygrałeś tak szybko?”) , szczęście („czy czujesz się szczęśliwy, że tak miło razem się bawiliśmy?”) , złość („czy byłeś zły, kiedy pomyliłeś się w kolorach?”).

PAMIĘTAJMY – wszystkie emocje, także te nie są tak przyjemne (złość, rozczarowanie, smutek) są równie ważne. Rozmawiajmy z dziećmi nazywając emocje i żądnych z nich nie negujmy.


Życzymy wszystkim dobrej zabawy!