Aktywności środa 24.06.
Temat: Blisko czy daleko
Cele:
Dziecko doskonali precyzję ruchów podczas rzutów
Dziecko rozpoznaje i naśladuje łatwe dźwięki pochodzące z otoczenia
Dziecko usprawnia narządy artykulacyjne
Dziecko posługuje się określeniami: „blisko” i „daleko”
Dziecko ocenia metodą „na oko” odległość między przedmiotami
Dziecko wyraża emocje w formie werbalnej i niewerbalnej
Przebieg:
1. „Kto trafi do obręczy?”- zabawa ruchowa z elementem celowania
Środki dydaktyczne: Hula hop( sznurek,chustka, apaszka), małe piłeczki(kamyki, klocki, ludziki)
Dziecko staje w odległości czterech kroków przed obręczą. Zadaniem dziecka jest wcelowanie do obręczy małą piłeczką lub kamykiem. W pierwszej rundzie dziecko rzuca prawą ręką, a w drugiej-lewą.
2. „Brrrr, wrrr, szsz” – zabawy logopedyczne; doskonalenie aparatu mowy oraz wrażliwości słuchowej.
Środki dydaktyczne: ilustracje pojazdów, dźwięki pojazdów-(https://youtube.com/watch?v=Ahp8oBOvu2M)
Rodzic włącza dziecku dźwięki https://youtube.com/watch?v=Ahp8oBOvu2M wybranych pojazdów, zadaniem dziecka jest rozpoznanie, nazwanie i przyporządkowanie dźwięku do odpowiedniego obrazka. Podczas zabawy dziecko również naśladuje odgłosy pojazdów.
3. „Podróże bliskie i dalekie” – zabawy matematyczne; różnicowanie, porównywanie i posługiwanie się określeniami dotyczącymi położenia przedmiotów w przestrzeni: „daleko – blisko” w czasie zabawy.
Środki dydaktyczne: Samochód zdalnie sterowany(robot, lub inne dostępne zabawki)
Rodzic przygotowuje dwie zabawki zdalnie sterowane np. samochody. Porusza nimi na zmianę i prosi o określenie, który z pojazdów jest blisko dziecka, a który daleko. Następnie zmienia położenie pojazdów i ponownie zadaje pytanie. Prosi również, by dziecko określiło, czy samochód jest blisko czy daleko od innego przedmiotu w pomieszczeniu w którym się znajdują Dziecko nie mierzy narzędziami, a jedynie porównują odległości „na oko”. Po chwili same sterują autami i określają położenie samochodów w chwili, gdy rodzic zatrzyma auta, mówiąc: Stop!.
4. „Moje nastroje”- wyrażanie uczuć w formie werbalnej i niewerbalnej.
Środki dydaktyczne: rysunki twarzy wyrażające emocje, np. złość, radość, smutek.
Rodzic prosi aby dziecko wskazało na wybrany obrazek, określiło daną emocje jaka jemu towarzyszy a następnie ruchem pokazało swój nastrój: złość-tupnięcie nogą, radość-przybicie piątki, smutek-przytulenie się, senność-obrót wokół własnej osi.